III SO/Kr 4/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-04-17

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, osoba niepełnosprawna utrzymująca się z niskiej emerytury, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni, osoba samotnie gospodarująca, bez majątku, utrzymująca się z niskiej emerytury i posiadająca problemy zdrowotne, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jej sytuacja finansowa, potwierdzona dokumentami, uniemożliwia jej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wskazała, że jej miesięczne dochody z emerytury wynoszą 987,21 zł, z czego znaczną część wydaje na bieżące zobowiązania (czynsz, prąd, gaz, telefon, leki, przejazdy). Jest osobą niepełnosprawną poruszającą się na wózku inwalidzkim. Wcześniejszy wniosek o prawo pomocy został pozostawiony bez rozpoznania z powodu braku wypełnienia formularza PPF.
Rozstrzygnięcie
I. zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych, II. ustanowić dla wnioskodawczyni adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 września 2014 r. nr [...] postanawia: I. zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych, II. ustanowić dla wnioskodawczyni adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskodawczyni w złożonym dnia 19 marca 2015 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreślił rubrykę 6. Określając swój majątek uwidocznił, że w nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacował 987,21 zł emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że jest osobą niepełnosprawną, poruszającą się na wózku inwalidzkim. Powiada, że ze swojej emerytury w wysokości 987,21 zł wydaje miesięcznie na czynsz 144,07 zł, na prąd 38,40 zł, na gaz 100,65 zł, na telefon 144,96 zł, na leki 130-150 zł, na koszty przejazdu busami radio taxi ok. 55 zł. Łącznie daje to kwotę 633,08 zł. Pozostałe środki w wysokości ok. 354 zł wydaje na żywność, środki czystości, niezbędne obuwie, naprawy sprzętu domowego. W konsekwencji naprawdę nie stać jej na pokrycie kosztów sądowych oraz pomocy prawnej adwokata i stąd prosi o przyznanie jej prawa pomocy w takim zakresie. Z urzędu stwierdza się że w aktach sądowych (prowadzonych wcześniej pod sygnaturą III SA/Kr 1961/14) zalega na karcie 6 i 24 ksero odcinka emerytury wnioskodawczyni na kwotę 987,21 zł, ksero pokwitowania za czynsz na 144,07 zł ksero pokwitowania za prąd na 38,40 zł, na karcie 7 i 26 ksero faktury za telefon na 144,96 zł, na karcie 8 i 25 ksero faktury za gaz na 100,65 zł, na karcie 9, 32-34 ksero faktur i rachunków za przejazd samochodem specjalistycznym, na karcie 10, 11, 27-31 faktury za poczynione przez wnioskodawczynię zakupy m.in. leków. Wnioskodawczyni czyniła bowiem wcześniej starania o przyznanie prawa pomocy lecz z uwagi na brak wypełnienia urzędowego formularza PPF jej poprzedni wniosek pozostawiono bez rozpoznania (k. 37). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa na urzędowym formularzu PPF. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Znajduje bowiem potwierdzenie w kopiach okazanych dokumentów źródłowych. Wnioskodawczyni nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem trzeba postrzegać osobę samotnie gospodarującą, bez majątku, utrzymującą się z niewielkiej emerytury, z problemami zdrowotnymi. Jednocześnie z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wnioskodawczyni wystarczają co najwyżej – po opłaceniu wykazanych stałych obciążeń - na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Potwierdza to zresztą przedstawione przez wnioskodawcę zestawienie. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez wnioskodawczynię jakichkolwiek kosztów postępowania jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono zatem wnioskodawczyni zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło