III SO/Kr 4/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie dotyczącej zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 września 2014 r. nr [...] postanawia: oddalić wniosek. Po rozpoznaniu wniosku p. W. P. z 19.03.2015 r. (wpływ) o przyznanie prawa pomocy (k. 43-44) poprzez zwolnienie rzeczonej z kosztów sądowych i ustanowienie dla niej adwokata w sprawie dotyczącej zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 września 2014 r. nr [....] (vide: rubryka 3. Informacja o przedmiocie zaskarżenia) postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. zwolniono wnioskodawczynię w tej konkretnej sprawie od kosztów sądowych i ustanowiono dla wnioskodawczyni w tej sprawie adwokata (k. 50-52), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa T. W. (k. 73). W dniu 19.08.2016 r. wpłynęło do tut. sądu pismo rzeczonego zatytułowane "Wniosek pełnomocnika z urzędu odwołującej się W. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu", w treści którego adwokat - powołując się na fakt wyznaczenia go do roli pełnomocnika z urzędu dla p. W. P. przez właściwy organ samorządu zawodowego w oparciu o wyżej wymienione postanowienie z dnia 17 kwietnia 2015 r. - domaga się na zasadzie art. 250 §1 ppsa w zw. z §14 ust. 1. pkt. 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801) przyznania wynagrodzenia za podjęte czynności w sprawie. Jednocześnie oświadcza, że koszty te nie zostały uiszczone w całości a nawet w części. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801). Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§23). Zamieszczony w tym rozporządzeniu przepis przejściowy przewiduje, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (§22). Wskazując na powyższe podnieść trzeba, że w obu wymienionych aktach prawnych przewidziano normy zgodnie z którymi wynagrodzenie ze środków budżetowych pozostających w dyspozycji sądu należy się adwokatowi ustanowionemu dla strony z urzędu nie za samo wyznaczenie go do roli pełnomocnika strony przez właściwy organ samorządu zawodowego lecz za faktyczne udzielenie stronie pomocy prawnej objawiające się podjętymi w sprawie przed sądem administracyjnym czynnościami. Zestawienie przepisów ust. 3 i 1 §2 oraz §18 ust. 2 poprzednio obowiązującego rozporządzenia jak również ust. 2 i 3 §4 oraz §21 ust. 1 aktualnie obowiązującego rozporządzenia wzmiankujące o "czynnościach adwokata", "przed sądami administracyjnymi" nie postawiają co do tego żadnych wątpliwości. W związku z tym adwokat powinien wykazać, na czym w istocie polegało jego zaangażowanie przed sądem administracyjnym. W realiach rozstrzyganego przypadku tego brak. Adwokat nie skonkretyzował za co domaga się wynagrodzenia. Równocześnie z akt o sygn. III SO/Kr 4/15 wynika ponad wszelką wątpliwość, że wyznaczony adwokat nie podejmował przed sądem administracyjnym żadnych czynności. Wskazując na powyższe podnieść trzeba, że redystrybucja grosza publicznego poprzez instytucję prawa pomocy nie polega na bezrefleksyjnym opłacaniu wyznaczonego radcy prawnego czy adwokata, lecz ocenie podjętych przez nich w konkretnych warunkach działań i czynności. Jako się rzekło w postępowaniu przed sądem administracyjnym takich działań i czynności adwokata nie można odnotować. Okoliczność, że adwokat T. W. z własnej inicjatywy zredagował dla p. W. P. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2015 r. nr [...], która została zarejestrowana pod sygn. akt. III SA/Kr 309/16 jest prawnie nierelewantna, gdyż w tamtej sprawie adwokat T. W. nie korzysta póki co z przymiotu pełnomocnika strony z urzędu. Mając to wszystko na uwadze orzeczono więc jak w sentencji.