III SO/Kr 5/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zaskarżenia decyzji związanej z nieprzyznaniem zwiększonego stypendium socjalnego z tytułu zamieszkiwania postanawia: zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych. Wnioskodawca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną wpisał w rubryce 6 tylko siebie Określając swoją sytuację majątkową zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych, stałych dochodów. Uzasadniając swoje starania podniósł, że w związku z wypłacaniem mu przez uczelnię obecnie jedynie 580 zł tytułem stypendiów, nie posiada żadnych środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania. Zaakcentował, że jest osobą niepełnosprawną (dawna II grupa inwalidzka) zmuszoną do ponoszenia kosztów rehabilitacji w wysokości 250 zł. Powiada, że mieszka w mieszkaniu komunalnym opalanym piecami kaflowymi. Nie posiada obecnie nawet sprawnej kuchni. Poza urządzeniami codziennego użytku nie ma żadnego majątku. Wyjaśnił, że jest zdolny do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej. Obecnie jest bezrobotny. Nie uzyskuje żadnych regularnych dochodów. Twierdzi, że wspomaga go rodzina oraz przyjaciele dostarczając produkty żywnościowe, lekarstwa, ubrania. Nie otrzymuje regularnie żadnych pieniędzy. Jest doktorantem w zakresie nauk o polityce. Wymieniając miesięczne wydatki podał, że koszt wyżywienia to ok. 500 zł, czynsz i media zamykają się kwota ok. 300 zł, transport to wydatek także ok. 300 zł, zakup lekarstw to ok. 50 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Pokrywa się z wcześniej składanymi. Możliwości skarżącego w dalszym ciągu nie rysują się dobrze. Wnioskodawca nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku i stałych dochodów, utrzymującą się z niewielkiego stypendium oraz pomocy rodziny i przyjaciół. Z zasad doświadczenia życiowego wynika też, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje nie wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez niego środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Biorąc to pod uwagę udzielono wnioskodawcy zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.