III SO/Kr 50/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-09-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Tadeusz Wołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny Wydziałowi III WSA za naruszenie przepisów proceduralnych?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny Wydziałowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, ponieważ sprawy dotyczące wymierzenia grzywny nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Zakres kognicji sądów administracyjnych jest ściśle określony w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie obejmuje tego typu wniosków. Wnioskodawca nie wskazał żadnej podstawy prawnej uzasadniającej takie żądanie w ramach właściwości sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
J. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Wydziałowi III tego sądu za naruszenie szeregu przepisów proceduralnych, w tym Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Kodeksu postępowania cywilnego, ustawy nowelizującej KPA i PPSA, Prawa o ustroju sądów administracyjnych oraz Kodeksu cywilnego. Wnioskodawca nie sprecyzował, w jaki sposób sąd naruszył wskazane przepisy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie postanawia odrzucić wniosek J. J. pismem datowanym na 26 sierpnia 2013 r. nadanym przesyłką pocztową dnia 28 sierpnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Wydziałowi III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za naruszenie art. 1, art. 2, art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), art. 118 § 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 ze zm.), art. 35 § 1, art. 36 § 1 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), art. 1, art. 6 § 1 pkt 2, pkt 4 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), art. 417 § 1 Kodeksu cywilnego. Wnioskodawca nie wskazał w jaki sposób Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie naruszył ww. przepisy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu. Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza art. 3 P.p.s.a.: § 1 Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2 Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 63 P.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Wniosek składa się bezpośrednio do sądu (art. 64 § 1 P.p.s.a.). Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych (§ 2). J. J. w swoim wniosku nie wskazał żadnej z podstaw do orzekania sądu administracyjnego w sprawie "wymierzenia grzywny". Sąd również nie stwierdził zaistnienia takiej podstawy. Wnioskodawca opiera swoje żądanie m.in. na przepisach P.p.s.a., mających brzmienie: art. 1. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Art. 2. Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne. Art. 3 § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wnioskodawca przywołał również art. 118 § 6 Kodeksu postępowania cywilnego: "Jeżeli opinia, o której mowa w § 5, nie została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, sąd zawiadamia o tym właściwy organ samorządu zawodowego, do którego należy adwokat lub radca prawny. W takim przypadku właściwa okręgowa rada adwokacka lub rada okręgowej izby radców prawnych wyznaczy innego adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 1173 § 2 stosuje się odpowiednio. W § 5 art. 118 K.p.c. uregulowane są warunki i okoliczności sporządzenia przez pełnomocnika opinii o braku podstaw do wniesienia skargi. Kolejne wskazane przez wnioskodawcę przepisy to: art. 35 § 1, art. 36 § 1 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy wskazać, że przywołana ustawa jest ustawą nowelizującą Kodeks postępowania administracyjnego. Nie występują w niej wskazane przez wnioskodawcę jednostki redakcyjne takie jak art. 35 § 4 i art. 36 § 1, a jedynie w art. 1 ustawy w ustępach odpowiednio 6 i 7 ustawa ta nowelizuje art. 35 § 4 i art. 36 § 1 K.p.a.: 6) w art. 35 § 4 otrzymuje brzmienie: "§ 4. Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3."; 7) w art. 36 § 1 otrzymuje brzmienie: "§ 1. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.". Z kolei wskazane przez wnioskodawcę art. 1 i art. 6 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych mają następujące brzmienie: Art. 1 § 1 Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. § 2. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 6 § 1 pkt 2: do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego może być powołany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru, pkt 4 jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego. Żaden z powyższych przepisów przywołanych przez wnioskodawcę nie stanowi podstawy do wymierzenia grzywny przez sąd administracyjny. Wskazany dalej art. 417 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Powyższy przepis przewiduje odpowiedzialność odszkodowawczą za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym. Stanowi ogólną podstawę odpowiedzialności władz publicznych za ich władcze działania. Każdy poszkodowany podmiot stosunków cywilnoprawnych może dochodzić roszczeń, jeżeli doznał szkody wyrządzonej przez wykonujących władzę publiczną. Powyższy przepis nie stanowi podstawy do wymierzenia grzywny przez sąd administracyjny. Właściwym do rozpoznania roszczenia o wynagrodzenie takiej szkody jest sąd powszechny. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie wskazanych przepisów.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło