III SO/Kr 50/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. postanawia: umorzyć postępowania o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskami skarżącego. Skarżący w złożonych w dniach 1.06.2016 (jeden wniosek) oraz 3.06.2016 (dwa wnioski) na urzędowych formularzach "PPF" wnioskach o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. We wniosku z dnia 01.06.2016 r. informował, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zamierza objąć "Pismo do wiadomości sygn. akt [.....] z 27.06.2014 r". Natomiast we wnioskach z dnia 3.06.2016 r. informował, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zamierza objąć postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I OPP 88/14 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2014 r. sygn. akt I OPP 40/14 Z urzędu stwierdza się, że w aktach sprawy zalega odpis pisma Naczelnego Sądu Administracyjnego o przekazaniu 43 wniosków J. J. o przyznanie prawa pomocy celem ich rozpoznania zgodnie z właściwością. We wszystkich tych wnioskach skarżący informuje, że skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem zamierza obejmować podobnej treści pisma oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Po pierwsze, w myśl art. 243 §1 zd. 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Postępowanie w niniejszej sprawie nie toczy się, ponieważ zostało zakończone postanowieniem o odrzuceniu wniosku, które jest prawomocne od dnia 3 grudnia 2014 r. (k. 16v.). Po drugie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 285a §1 ppsa). Od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga nie przysługuje, z wyjątkiem gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej (art. 285a §3 zd. 1 ppsa). W realiach niniejszej sprawy nie ma o tym mowy. Wnioskodawca w swych wnioskach deklaruje zamiar złożenia takiej skargi ale jej przedmiotem zamierza uczynić pismo Prezesa WSA z dnia 27.06.2014 r. [....] przedstawiające Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skargę J. J. na przewlekłość postępowania wraz z aktami sądowymi (k. 118) oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I OPP 88/14 (k. 122 i n.) i z dnia 30 maja 2014 r. sygn. akt I OPP 40/14 (106 i n.) odrzucające jego skargi na przewlekłość postępowania. Z uwagi na przytoczone okoliczności rozpoznanie obecne złożonych wniosków strony o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego jest więc zbędne a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.