III SO/Kr 58/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. F. o ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej zaskarżenia odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając dla niej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy podała, że nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z kimkolwiek. Określając swój majątek uwidoczniła, że w jego skład wchodzi tylko 33 metrowe mieszkanie własnościowe. Nie posiada zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani stałych dochodów. Uzasadniając swoje starania odniosła się po krótce do okoliczności nurtującej ją sprawy wyjaśniając, ze aktualnie jest bez żadnego dochodu, i nie może podjąć pracy ponieważ opiekuje się matką, która jest niezdolna do samodzielnej egzystencji. Powiada, ze jedynym źródłem jej utrzymania jest zasiłek okresowy z MOPS na zakup żywności w kwocie 197,22 zł. Do wniosku dołączył kopię decyzji przyznającej jej to świadczenie w okresie od 1 lipca 2013 do 30.09.2013 r. Wezwana wyjaśniła, że prosi o ustanowienie adwokata, który będzie ją reprezentował w sprawie gdyż ona sama nie ma środków na jego opłacenie. Powtórzyła, ze prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, że z uwagi na opiekę nad matką nie może zarejestrować się w urzędzie pracy choć jest osobą bezrobotną, że jej jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek okresowy w wysokości 197,22 zł oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 151,25 zł. Wyjaśniła, że w miesięcznie ponosi wydatki na czynsz mieszkalny w wysokości 195,01 zł, na energie elektryczną w wysokości 75,15 zł a w dwumiesięcznych okresach rozliczeniowych na gaz w wysokości 73,37 zł. Do pisemnych wyjaśnień dołączyła kopie dokumentów źródłowych w postaci zaświadczenia z ośrodka pomocy społecznej, zawiadomienia ze spółdzielni mieszkaniowej o zmianie wysokości opłat, pokwitowania rachunku za energię elektryczną, faktury za gaz, decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. ustanowienie adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Oświadczenie strony stopniowane jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący. W realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione dodatkowymi wyjaśnieniami i przedstawionymi kopiami dokumentów źródłowych jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej wnioskodawczyni i jej aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się szczególnie gdyż wnioskodawczyni nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę ze skromnym majątkiem w postaci niewielkiego mieszkania, bez stałego dochodu, zmuszoną ubiegać się o wsparcie w ramach pomocy społecznej. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie wnioskodawczyni ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opłacenie wykazanych obciążeń i opędzenie najpilniejszych potrzeb życiowych. Uwzględniając to wszystko, udzielono więc wnioskodawczyni pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez wnioskodawczynię środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jego możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej strony w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.