III SO/Kr 6/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. o wymierzenie grzywny postanawia: UMORZYĆ POSTĘPOWANIE SĄDOWE Stowarzyszenie [...] z siedzibą w Krakowie skierowało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wniosek o wymierzenie Radzie Miasta K. grzywny w wysokości 10.000 złotych w związku z nie przekazaniem przez Radę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. skargi Stowarzyszenia na bezczynność Rady w sprawie uchwały o wyborze Starosty K. Przed dniem rozpoznania przez Sąd wniosku wszczynającego niniejsze postępowanie skarga Stowarzyszenia na bezczynność Rady w sprawie uchwały o wyborze Starosty K. została już doręczona Sądowi i została przez Sąd rozpoznana pod sygnaturą [...]. Tym samym odpadła przesłanka orzekania w sprawie bezczynności i postępowanie niniejsze należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym, (art.55 § 1 P.p.s.a.). Konieczną przesłanką wymierzenia grzywny jest więc niedoręczenie skargi sądowi do dnia rozpatrywania wniosku o wymierzenie grzywny. "Uznanie, że regulacja zawarta w wyjaśnianym przepisie zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu. W tej sytuacji należy przyjąć, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty." (A. Kabat Komentarz do art. 55 P.p.s.a., teza 4 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Za-kamycze, 2005, s. 151 Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji, na podstawie art.55 § 1 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, póz. 1270, zm.: Dz.U. 2004, nr 162, poz.1692 oraz 2005, nr 94, póz.788 i nr 169, póz. 1417 i nr 250, póz. 2118 oraz 2006, nr 38, póz. 268 i nr 208, póz. 1536).