III SO/Kr 8/11
PostanowienieWSA w Krakowie2011-04-08
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy jest bezprzedmiotowy w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA?Ratio decidendi
Postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych) zostało umorzone, ponieważ skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA. Sprawy dotyczące odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu mieszkaniowego kwalifikują się do spraw z zakresu pomocy społecznej, podobnie jak sprawy o przyznawanie dodatków mieszkaniowych.Stan faktyczny
Wnioskodawczyni M. K. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zaskarżenia czynności Prezydenta Miasta, która polegała na odmowie przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Wnioskodawczyni wskazała swoje niskie dochody i ponoszone koszty utrzymania. Sprawa główna toczy się pod sygn. akt. III SA/Kr 318/11.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zaskarżenia czynności Prezydenta Miasta mającej za przedmiot odmowę przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych.
Z dalszych oświadczeń wnioskodawczyni wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. Nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Określając swoje dochody wskazała, że 170 zł otrzymuje tytułem zasiłku dla samotnej matki, 351 zł zasiłku okresowego, 240 zł zasiłku na żywność i 68 zł zasiłku rodzinnego na syna.
Uzasadniając swoje starania wskazała, że zamieszkuje wraz z synem w wynajmowanym mieszkaniu za które płaci 600 zł czynszu i 100 zł za prąd. W rubryce 3.4 formularza PPF uwidoczniła natomiast, że zamierza skarżyć "Urząd Miasta Wydział Mieszkalnictwa".
Do wniosku dołączyła kopię pisma z urzędu pracy, kopię umowy najmu, decyzji o przyznaniu zasiłku okresowego, celowego, ustalającej prawo do zasiłku rodzinnego, odpisu aktu urodzenia syna, pokwitowań wpłat czynszu.
Z urzędu stwierdza się, że sprawa ze skargi strony na odmowę przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy została zapisana pod sygn. akt. III SA/Kr 318/11.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skoro zaś okolicznością znaną na zasadzie notorii urzędowej pozostaje, że przedmiotem skargi w postępowaniu sądowadministracyjnym wnioskodawczyni czyni odmowę przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy (vide: akta o sygn. III SA/Kr 318/11) to opierając się na argumentacji zbieżnej z tą jaka legła u podstaw uznania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, że przyznawanie dodatków mieszkaniowych mieści się w szeroko rozumianej kategorii spraw z zakresu pomocy społeczne należy wyrazić zapatrywanie, że skoro na pomoc mieszkaniową gminy mogą liczyć mieszkańcy mający niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe i osiągający niskie dochody więc sprawy mające za przedmiot odmowę lub przyznanie lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu mieszkaniowego kwalifikować należy w podobny sposób. W konsekwencji zaś uznania, że skarżąca skorzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło