I SA/Łd 1002/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji. Wniosek nie zawiera żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania jednej z nich lub obu oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku. Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. również "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2006, s. 162 i n.). Jak podkreśla się w orzecznictwie powyższy wymóg wynika z faktu, iż sąd nie ma obowiązku samodzielnie ustalać, czy chodzi o wyrządzenie szkody wnioskodawcy, czy komuś innemu, ani jakiego rodzaju nieodwracalne skutki wnioskodawca ma na myśli. Obowiązek wskazania przesłanki wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wymogu materialnoprawnego, a nie formalnego, w związku z czym nie zachodzi okoliczność uzasadniająca wezwanie do uzupełnienia przez stronę braku w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2008 r., I FZ 559/07, dostępne w internecie). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie tylko nie uzasadniła konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ale również nie wskazała żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższa sytuacja uniemożliwiła Sądowi merytoryczną ocenę żądania i ewentualne jej wsparcie argumentami spoza wniosku. Z uwagi na fakt, iż nie wykazano by wykonanie zakwestionowanej przez stronę decyzji mogło narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. AK.