I SA/Łd 1006/14

Dnia 24 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007 roku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. K. A. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. W złożonej skardze pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniony został niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, bowiem wykonanie decyzji doprowadzi do pozbawienia skarżącego i jego rodziny środków utrzymania. Pełnomocnik wskazał, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i małoletnimi dziećmi. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącego. Z zeznania rocznego PIT-28 za 2013 r. wynika, że przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego zamykał się kwotą 18.356 zł. Strona wskazała, że miesięcznie ponosi koszt składek do ZUS w wysokości 1027 zł, opłaty za prąd ok. 300 zł., za wodę 65 zł, podatek od nieruchomości i media stanowią kwotę ok. 250 zł, do tego dochodzą też wydatki na utrzymanie rodziny związane z koniecznością zakupu ubrań, wyżywienia, środków czystości i kosztów podręczników oraz pomocy szkolnych na dzieci. Ponadto skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności, w skład majątku rodziny wchodzą dwa używane samochody – kupione jako uszkodzone- oraz dom o pow. 150 m².. Ze względu na niskie dochody skarżący nie ma możliwości uzyskania kredytu. Z tego też powodu zaciągnął zobowiązania u rodziców i teściów. Ponadto skarżący jest osobą chorą (problemy ze wzrokiem), a choroba ma charakter postępujący. Stan zdrowia nie rokuje poprawy. Powyższa okoliczność wpływa na brak możliwości podjęcia przez podatnika dodatkowego zatrudnienia. Konkludując pełnomocnik stwierdził, że zestawienie kwot miesięcznych przychodów skarżącego i ponoszonych przez niego wydatków z kwotą zaległości podatkowej wynikającej z zaskarżonej decyzji, w kontekście braku jakichkolwiek oszczędności, nakazuje przyjąć, że w razie wykonania decyzji, podatnik i jego rodzina zostaną pozbawieni środków utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca uprawdopodobnił w wystarczającym stopniu zaistnienie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Za takim rozstrzygnięciem przemawia przede wszystkim porównanie wysokości określonego zaskarżoną decyzją podatku (181.986 zł) z wysokością miesięcznych dochodów skarżącego i ponoszonych przez niego wydatków. Niewielkie dochody uzyskiwane przez skarżącego (ok. 1.500 zł) w całości przeznaczane są na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania czteroosobowej rodziny. Ponadto podatnik ma problemy zdrowotne, które utrudniają znalezienie dodatkowego zatrudnienia. Trudna sytuacja finansowa oraz choroba skarżącego uzasadniają wniosek, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować wyrządzeniem znacznej szkody. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., uznał za zasadne uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mko