I SA/Łd 1009/16

PostanowienieWSA w Łodzi2017-01-17

Skład orzekający: Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza jej dochodów, wydatków, zobowiązań oraz wysokości wpisu od skargi potwierdziła trudną sytuację materialną, uzasadniającą przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stan faktyczny
Skarżąca E. G. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wraz ze skargą wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Po wezwaniu do złożenia dodatkowych dokumentów, skarżąca przedstawiła informacje o swojej sytuacji materialnej, rodzinnej i zdrowotnej, w tym o chorobach własnych i męża oraz o wysokości dochodów i wydatków.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej E. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 17 stycznia 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – E. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. W złożonym następnie, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, urzędowym formularzu (PPF) skarżąca rozszerzyła zakres swego żądania i wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem W.. Majątek rodziny stanowi mieszkanie komunalne o pow. 50 m2. Łączny przy tym dochód rodziny wynosi 4.130 zł netto. Natomiast kwota łącznych wydatków małżonków na media, zakup lekarstw i ubezpieczenie wynosi 2.060 zł. Pozostałe wydatki dotyczą spłaty zobowiązań, w tym zobowiązań kredytowych i pożyczkowych, oraz płatności związanych z egzekucją komorniczą i stanowią kwotę rzędu 2.150 zł. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2016 roku wezwano skarżącą do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących jej sytuacji majątkowej i rodzinnej, w tym do udokumentowania powołanej we wniosku kwoty zobowiązań skarżącej i jej męża wobec banków, innych instytucji i osób, a także udokumentowania kwoty środków przeznaczanych miesięcznie przez rodzinę na opłaty eksploatacyjne i leczenie oraz do przedstawienia wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 21 grudnia 2016 roku skarżąca nadesłała dodatkowe dokumenty źródłowe dotyczące jej sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie wnioskodawcy leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem W.. Majątek rodziny stanowi mieszkanie komunalne o pow. 50 m2. Łączny dochód rodziny wynosi 4.130 zł netto. Natomiast kwota łącznych wydatków małżonków opiewa na kwotę rzędu 4.210 zł. Jednocześnie z nadesłanych dodatkowych dokumentów wynika, że skarżąca cierpi na poważne schorzenia (m.in. stan po usunięciu tętnika tętnicy mózgu i udarze, niepewne rokowania co do udarów krwotocznych i niedokrwiennych) i nadal wymaga leczenia, z kolei jej mąż jest osobą niepełnosprawną, także przyjmuje leki. Analiza nadesłanych wyciągów z rachunków bankowych dowodzi przy tym, że małżonkowie nie posiadają środków, które mogliby przeznaczyć na uiszczenie wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 819 zł. Ponadto wykazane przez skarżącą zobowiązania kredytowe i pozostałe wydatki znajdują potwierdzenie w przedstawionych dokumentach źródłowych. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym wysokość dochodu i udokumentowane wydatki rodziny, a także kwotę wpisu od skargi (819 zł), referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i na tej podstawie przyznał jej prawo pomocy w żądanym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło