I SA/Łd 101/13

Dnia 7 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia, iż zażalenie na postanowienie nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie stwierdzenia, iż zażalenie na postanowienie nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu zostało doręczone skarżącej 3 grudnia 2012 r. Organ pouczył jednocześnie o tym, że postanowienie to może być zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skarżąca wniosła skargę, nadając przesyłkę na poczcie, w dniu 3 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie skarżąca otrzymała postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., wraz z właściwym pouczeniem 3 grudnia 2012 r. Od tej daty też zaczął biec termin do złożenia skargi w sądzie administracyjnym, wynoszący 30 dni. Przewidziany w ustawie okres, uprawniający do zaskarżenia aktu administracyjnego upłynął dla skarżącej w dniu 2 stycznia 2013 r., co oznacza, iż składając skargę w dniu 3 stycznia 2013 r., skarżąca wniosła ją po terminie. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając zatem na względzie treść art. 58 § 1 pkt. 2 wskazanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji. mko