I SA/Łd 1018/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2012 r. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 31 października 2017 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,- zł oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono na adres pełnomocnika 20 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Nieprzedstawienie takiego dokumentu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma kierowanego do sądu (w tym skargi) wynosi siedem dni. Nieuzupełnienie braków skargi w tym czasie skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby – pod rygorem jej odrzucenia – uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do uzupełnienia wymienionych wyżej braków fiskalnych i formalnych skargi doręczono skutecznie 20 listopada 2017 r. Termin do uzupełnienia tych braków upłynął zatem 27 listopada 2017 r. W tym czasie pełnomocnik strony, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, nie złożył jednak ani pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym, ani też nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Ponieważ nałożone na stronę skarżącą obowiązki nie zostały wykonane Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, a także art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. AKE.