I SA/Łd 102/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od października 2006 roku do grudnia 2008 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu K. N. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego i zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od października 2006 r. do grudnia 2008 r. We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, 5-letnim synem i półroczną córką. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci mieszkania o powierzchni 46 m2 i działki o powierzchni 1000 m2, a ponadto oszczędności w kwocie 500 zł, zgromadzone na rachunku bankowym. Skarżący oświadczył, że jest aktualnie osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie posiada żadnych dochodów, a wszystkie oszczędności przekazał na pokrycie zobowiązań podatkowych. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi wynagrodzenie jego żony w kwocie 2.000 zł brutto, z którego spłacana jest pożyczka w kwocie 300 zł miesięcznie. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 31 marca 2014 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy, podania kwoty wydatków ponoszonych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne, wskazania kwoty zobowiązań obciążających skarżącego i jego żonę oraz złożenia odpisu (kserokopii) aktualnych zeznań podatkowych skarżącego i jego żony - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący podał, że na dzień 14 kwietnia 2014 r. posiada na rachunku bankowym kwotę 643 zł, która stanowi jego jedyne oszczędności. Załączył zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej starty) w roku podatkowym 20013 r. swojej żony, z którego wynika, że podatniczka osiągnęła dochód w wysokości 49.812 zł (po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne). Wnioskodawca oświadczył, że sam nie składał zeznania, bowiem w 2013 r. nie osiągnął żadnych dochodów. Podał, że w miesiącu marcu 2014 r. rodzina poniosła następujące koszty utrzymania: czynsz - 467 zł, gaz – 47 zł, energia elektryczna – 167 zł, media i śmieci – 123 zł (łącznie 804 zł). Wydatki na nabycie lekarstw i żywności wyniosły 1.104 zł. Z nadesłanych rachunków bankowych wynika, że saldo na rachunku bankowym wynosi: 1.251,26 zł (styczeń 2014 r.), 1.240,27 zł (luty 2014 r. ) i 1.229,28 zł (marzec 2014 r.). Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2014 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego, natomiast nie uwzględnił wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący złożył sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podniósł, że wyciągi z rachunku bankowego zostały nieprawidłowo zinterpretowane, bowiem na dzień 31 marca 2014 r. saldo na rachunku faktycznie wynosiło 1.229,28 zł jednak na dzień 14 kwietnia 2014 r. już tylko 643,29 zł. Wyjaśnił, że spłacił należności z tytułu podatku dochodowego w wysokości 474 zł oraz ratę zaległego podatku od towarów i usług w wysokości 100 zł. Wnioskodawca wyjaśnił, że spłaca raty, na które zostały rozłożone zaległości w podatku od towarów i usług za lata 2006-2008 w łącznej wysokości 21.986 zł i odsetki za zwłokę w kwocie 6.612 zł. Do sprzeciwu załączono fotokopię pierwszej strony decyzji organu podatkowego o rozłożeniu ww. zaległości na raty, zawierającą harmonogram spłat. Skarżący oświadczył, że jest bezrobotny i nie otrzymuje żadnych środków pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Z art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). – powoływanej dalej jako: "P.p.s.a." wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Stosownie do art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W ocenie sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w całości. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, 5-letnim synem i półroczną córką. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci mieszkania o pow. 46 m2 i działki o pow. 1000 m2, a ponadto oszczędności w kwocie 643 zł (stan oszczędności na rachunku bankowym na koniec kwietnia 2014 r.). Skarżący jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnych dochodów. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi wynagrodzenie żony skarżącego w wysokości 1.925 zł (netto), z którego spłacana jest pożyczka w wysokości 300 zł miesięcznie. Skarżący z oszczędności zgormadzonych na rachunku bankowym prowadzonym przez A Bank, spłaca zaległości z tytułu podatku dochodowego oraz rozłożone na raty zaległości z tytułu podatku od towarów i usług. W kwietniu 2014 r. na te cele przeznaczył 575 zł. Miesięczne wydatki na utrzymanie mieszkania wynoszą około 800 zł, natomiast na żywność i lekarstwa - 1.104 zł. Powyższe oznacza, że cały dochód żony skarżącego jest przeznaczany na bieżące utrzymanie rodziny. W tej sytuacji sąd ocenił, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym wpisu od skargi w wysokości 660 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił uwzględnić wniosek w całości. mko