I SA/Łd 1021/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 1021/17 sprawy ze skargi M. B.-J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za rok 2013 postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z 9 stycznia 2018 r. tutejszy sąd oddalił skargę M. B.-J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za rok 2013. W dniu 22 marca 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku i jednocześnie – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że zwłoka we wniesieniu skargi kasacyjnej w ustawowym terminie spowodowana była pogorszeniem stanu jego zdrowia skutkującym koniecznością hospitalizacji oraz następującym po niej okresem niezdolności do wykonywania czynności służbowych. Do wniosku pełnomocnik załączył kserokopię pierwszej strony karty leczenia szpitalnego, z której wynika, że przebywał w szpitalu w dniach 1-5 marca 2018 r. oraz kserokopię tak zwanego poszpitalnego zwolnienia lekarskiego obejmującego okres od 1 do 15 marca 2018 r. z zastrzeżeniem "chory może chodzić". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną przywrócenia terminu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), na mocy którego sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności, jeżeli uchybienie nastąpiło bez jej winy. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 p.p.s.a. Strona jest obowiązana wystąpić z takim wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednocześnie wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, dla której wyznaczony był termin. Brak winy w uchybieniu terminu w orzecznictwie i doktrynie konsekwentnie ocenia się przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221; wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., III SA 1436/99, LEX nr 40057; wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285; wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). Dodatkowo, w sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika (por. B. Dauter, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 258). Jeżeli zatem strona reprezentowana jest przez doradcę podatkowego, dla oceny, czy przekroczenie terminu nastąpiło bez jej winy, należy uwzględniać także wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez pełnomocnika. Uchybienie terminowi spowodowane okolicznościami związanymi z osobą pełnomocnika strony, odnosi negatywne skutki wobec samej strony. Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy, na wstępie należy wskazać, że pełnomocnik strony skarżącej nie kwestionuje samego uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Jako przyczynę tego uchybienia wskazuje chorobę – zaostrzenie przewlekłej choroby wieńcowej. Z dokumentów załączonych do wniosku wynika, że pełnomocnik był niezdolny do pracy w okresie od 1 do 15 marca 2018 r., przy czym w czasie pierwszych pięciu dni tej niezdolności przebywał w szpitalu. Zdaniem sądu strona skarżąca w wystarczającym stopniu uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W przedstawionych okolicznościach sprawy załączone do wniosku dokumenty, w tym karta informacyjna leczenia szpitalnego oraz poszpitalne zaświadczenie lekarskie przesądzają w opinii sądu o czasowej niezdolności pełnomocnika strony do pracy oraz braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Co prawda w treści zaświadczenia lekarskiego umieszczone jest zastrzeżenie "chory może chodzić", jednak zdaniem sądu nie oznacza to, że w tym czasie chory był zdolny do złożenia skargi kasacyjnej, a w szczególności do pracy koncepcyjnej związanej z ewentualnym jej sporządzeniem (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2013, sygn.. akt I OZ 477/13). Zastrzeżenie takie nie przesądza bowiem pełnej zdolności zawodowej chorego. W konsekwencji, w omawianej sprawie przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej ustała w dniu 16 marca 2018 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 22 marca 2018 r., a zatem z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Do wniosku pełnomocnik załączył skargę kasacyjną, dokonując jednocześnie czynności, dla której wyznaczony był termin. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Ake.