I SA/Łd 1022/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 listopada 2011 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi J. i W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Pismem z dnia [...] r. skarżący J. i W. W. wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania, zawarte w punkcie trzecim wyroku z dnia 23 listopada 2011 r. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylając zaskarżoną decyzję zsądził na rzecz skarżących kwotę 202 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, nie uwzględnił natomiast wniosku o zasądzenie wynagrodzenia radcy prawnego – pełnomocnika skarżących. W dniu 18 stycznia 2012 r. skarżący złożyli wniosek o uzupełnienie wyroku zamiast zażalenia na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Wyjaśnili, że przyczyną tej pomyłki były problemy osobiste: pogrzeb rodziców i choroby w rodzinie. Do wniosku załączono zażalenie na postanowienie Sądu zawarte w punkcie trzecim wyroku z dnia 23 listopada 2011 r. z żądaniem jego uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. Mając na uwadze wymienione przesłanki Sąd doszedł do przekonania, że wniosek J. i W.W. nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie tylko nie uprawdopodobnili, że uchybili terminowi w sposób niezawiniony, ale przede wszystkim nie wykazali przekonująco, że zaistniała przeszkoda, która spowodowała, że doszło do uchybienia terminu. Wnioskodawcy stwierdzili wprost, że pomylili się i zamiast sporządzić i wnieść zażalenie, wystąpili z wnioskiem o uzupełnienie wyroku. Oświadczyli ogólnikowo, że przyczyną tej pomyłki były problemy osobiste, tj. śmierć rodziców i choroby w rodzinie. W ocenie Sądu skoro skarżący osobiście sporządzili i złożyli wniosek o uzupełnienie wyroku, co miało miejsce w dniu 18 stycznia 2012 r., to znaczy że nie zaistniała żadna przeszkoda, które uniemożliwiła stronom terminowe sporządzenie i złożenie zażalenia. Skarżący domagają się przywrócenia terminu bowiem wniosek o uzupełnienie wyroku nie przyniósł spodziewanego rezultatu, nie zaś dlatego że zaistniała jakakolwiek przeszkoda, która uniemożliwiła im działanie w postępowaniu. Na marginesie należy zauważyć, że skarżący w niniejszym postępowaniu są reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnictwo nie zostało odwołane. Można jedynie zakładać, że gdyby skarżący skorzystali z pomocy swojego pełnomocnika uniknęliby pomyłki na którą powołują się we wniosku o przywrócenie terminu. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. odmówił uwzględnienia wniosku. P.Z-C.