I SA/Łd 1028/12

Dnia 13 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. pełnomocnik R. D. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu podał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody majątkowej. Wskazał, że wynikająca z decyzji należność główna (67.022 zł) jest aktualnie poza zasięgiem możliwości finansowych skarżącego. Jej wyegzekwowanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności zadłużenia się w instytucji kredytowej, co znacznie pogorszy sytuację skarżącego. Poza tym, z uwagi na obecne dochody skarżącego i sytuację na rynku usług bankowych, uzyskanie takiego wsparcia może nie dojść do skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Unormowanie to nie wymaga by wnioskodawca udowodnił, że zachodzą przesłanki o których wyżej mowa, wystarczające jest samo uprawdopodobnienie ich istnienia. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Powołane w nim okoliczności wskazują, że wystąpiły przesłanki dające podstawę do przyznania skarżącemu ochrony tymczasowej. Dokonując oceny podniesionych przez pełnomocnika argumentów Sąd miał na uwadze wysokość ustalonego zaskarżoną decyzją podatku wynoszącą 67.022 zł oraz fakt, że jedynym dochodem skarżącego jest wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.500 zł brutto, którego całość strona przeznacza na własne utrzymanie i spłatą rat kredytu na mieszkanie, które stanowi jedyny majątkiem podatnika. Ewentualne uzyskanie przez skarżącego kolejnego kredytu lub pożyczki na spłatę należności podatkowych, skutkować będzie powstaniem szkody wynikającej z koniecznością uiszczenia odsetek i opłat z tym związanych, a więc szkody większej niż przeciętnie wywoływana wykonaniem decyzji oraz powstaniem skutków takich, gdzie powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznych środków. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonego aktu. J.Z.