I SA/Łd 1035/09

Dnia 22 lutego 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2003 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – M. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M.P. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2003 roku. We wniosku tym skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Decyzją z dnia 5 października 2009 roku przyznano jej status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 13 października 2009 roku. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że jej majątek stanowią nieruchomości w postaci mieszkania o pow. 74,78 m2 i działki rolnej o pow. 2100 m2 (udział w ¼ części), a także 0,991 jednostki w A. Ponadto skarżąca wskazała, że miesięczne wydatki związane z utrzymaniem wynoszą 960 zł. Wydatki te wraz z kosztami bieżącego utrzymania pokrywa dzięki oszczędnościom w wysokości 2.000 zł, które pozostały jej po okresie pracy. Dodała, że pozostaje pod opieką lekarza specjalisty, co powoduje konieczność ponoszenia kosztów związanych z leczeniem. W związku z tym nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Z uwagi na fakt, iż powyższe oświadczenia skarżącej okazały się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2010 roku zobowiązano pełnomocnika skarżącej do złożenia przez skarżącą dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym: nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące, jednoznacznego wskazania kwoty dochodu osiąganego z tytułu zasiłku dla bezrobotnych, przedstawienia odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego za 2008 rok, wskazania wysokości nominalnej posiadanych zasobów pieniężnych (0,991 jednostki w A) na dzień złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, określenia kwoty wydatków przeznaczanych na leczenie i zakup lekarstw wraz z jej udokumentowaniem w postaci faktur i paragonów - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W wykonaniu powyższego wezwania, pełnomocnik skarżącej w drodze pisma procesowego (data wpływu do Sądu: 3.02.2010 r.) wyjaśnił, że skarżąca od 5 października 2009 roku do 31 grudnia 2009 roku uzyskała z Urzędu Pracy zasiłek dla bezrobotnych w łącznej wysokości 1.196 zł. Wskazał przy tym, że skarżąca nie posiada kopii paragonów związanych z wydatkami na leczenie, gdyż nie pobierała rachunków przy zakupie. Z tego względu załącza wyniki badań, których koszty musiała pokryć. Do pisma pełnomocnik skarżącej załączył także zeznanie podatkowe skarżącej za 2008 rok, PIT-11 oraz wyciągi z rachunku bankowego skarżącej. Ponadto pismem z dnia 3 lutego 2010 roku pełnomocnik skarżącej poinformował, że wartość jednostek uczestnictwa w A na dzień 26 października wynosiła 215,22 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną. W 2008 roku uzyskała dochód w kwocie 17.331,28 zł. Aktualnie utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych w wysokości ok. 399 zł miesięcznie. Jej majątek stanowią nieruchomości w postaci mieszkania o pow. 74,78 m2 i działki rolnej o pow. 2100 m2 (udział w ¼ części), a także 0,991 jednostki w A o wartości na dzień 26 października 2009 roku wynoszącej 215,22 zł. Miesięczne wydatki skarżącej związane z utrzymaniem wynoszą 960 zł. Wydatki te wraz z kosztami bieżącego utrzymania pokrywa dzięki oszczędnościom w wysokości 2.000 zł, które pozostały jej po okresie pracy. Ponadto skarżąca ponosi wydatki związane z leczeniem schorzeń przedstawionych we wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącej powoduje bowiem, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)