I SA/Łd 1042/05

Dnia 22 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy w Wydziale I ze skargi T. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w zakresie podatku od towarów i usług za 1997 rok postanawia - odrzucić skargę. Prawomocnym postanowieniem z dnia 6 czerwca 2006r., wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przyznania skarżącej T. N. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wobec czego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 stycznia 2007r. wezwano stronę skarżącą pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia należnego wpisu stałego w wysokości 200,00 zł od tej skargi. Odpis powyższego zarządzenia, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, doręczono skarżącej w dniu 20 lutego 2007r., lecz pomimo upływu zakreślonego w nim terminu, nie uiściła ona wymaganego wpisu od skargi, zaś w dniu 27 lutego 2007r. złożyła ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu. Z treści tych przepisów wynika zatem, iż bezskuteczny upływ tego terminu, obliguje Sąd do odrzucenia takiej skargi. Wobec zaś okoliczności, iż prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 czerwca 2006r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, kolejny jej wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, nie może zniweczyć wynikających z powołanych przepisów konsekwencji jego nieuiszczenia w zakreślonym terminie. Pogląd taki wynika zresztą z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006r., sygn. akt I FZ 588/06 – nie publikowanego oraz powołanych w nim postanowień Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999, nr 9, poz. 153 i z dnia 9 grudnia 2002r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, s. 29. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, orzeczono jak w postanowieniu.