I SA/Łd 1042/08

Dnia 2 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska Asesor WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda (spr.) Protokolant asystent sędziego Piotr Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygnatura akt I SA/Łd 1042/08 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 886 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki A o nr nadwozia [...], niezarejestrowanego na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W piśmie z dnia 30 lipca 2007 roku skierowanym do Urzędu Celnego, K.H. i J.S. poinformowali o zakupie samochodu osobowego marki A o nr nadwozia [...] od M.B. Wskazali, iż do zakupu doszło dnia 20 kwietnia 2007 roku na terenie kraju. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. z urzędu wszczął postępowanie podatkowe w sprawie sprzedaży przedmiotowego samochodu. Następnie postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie opodatkowania akcyzą nabycia wewnątrzwspólnotowego opisanego powyżej auta, a dnia [...] wydał decyzję, mocą której określił M.B. zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 886 zł należne z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu niezarejestrowanego na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji uznał, iż M.B. był dysponentem przedmiotowego pojazdu na terenie Wielkiej Brytanii i to on samodzielnie zorganizował przewóz tego auta na terytorium Polski, czego potwierdzeniem jest dokument z dnia 23 sierpnia 2007 roku. Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. za niewiarygodne uznał zeznania podatnika, iż miejscem dokonania sprzedaży samochodu i sporządzenia umowy potwierdzającej fakt sprzedaży był Londyn. Ponieważ zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił jednoznacznie ustalić terminu powstania obowiązku podatkowego, organ I instancji uznał dzień 10 września 2007 roku, w którym K.H. i J.S. złożyli wyjaśnienia, za pierwszą wiarygodną i udokumentowaną w sposób nie budzący wątpliwości czynność związaną z nabyciem wewnątrzwspólnotowym przedmiotowego auta. Ta data uznana została przez organ za dzień powstania obowiązku podatkowego. Do ustalenia podstawy opodatkowania organ I instancji przyjął wartość wskazaną w informatorze rynkowym dotyczącym samochodów osobowych – Info-Expert A IX-2007, str. [...] (35.950 zł). Od powyższej decyzji podatnik złożył odwołanie, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu podniósł, że organ przyjął wartość auta w wysokości 28.581 zł, gdy z treści umowy wynika, iż został on kupiony za kwotę 9.500 zł. Wyraził również wątpliwość czy słuszne jest uznanie go za podatnika podatku akcyzowego w przedmiotowej sprawie. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na decyzję organu odwoławczego M.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. Podniósł, iż naruszony został art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej o.p.) poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezpodstawnym przyjęciu przez organ podatkowy, że to skarżący dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu oraz, że wysokość zobowiązania skarżącego w podatku akcyzowym wynosi 886 zł, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 o.p. poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zebranego w sprawie i przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na interpretowaniu wszystkich zebranych dowodów na niekorzyść skarżącego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie przejmuje zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz jedynie dokonuje oceny działalności organu podatkowego z punktu widzenia legalności. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy, utrzymując i popierając w całości argumentację organu I instancji, przyjął, iż M.B. dokonał sprowadzenia na teren Polski samochodu osobowego marki A o nr nadwozia [...], niezarejestrowanego na terytorium kraju. Po sprowadzeniu dokonał jego sprzedaży na rzecz K.H. i J.S. W załączonych do niniejszej sprawy aktach administracyjnych znajduje się umowa kupna – sprzedaży pojazdu będącego przedmiotem rozpatrywanego sporu. Zgodnie z jej treścią zawarta ona została 20 kwietnia 2007 roku w Londynie pomiędzy M.B. a K.H., w imieniu której działał wówczas J.S. Kwota kupna określona została na kwotę 200 GBP, a sprzedający pokwitował jej odbiór w dniu zawarcia niniejszej umowy. Do akt administracyjnych załączona również została oferta umieszczona przez skarżącego na stronie internetowej moto.allegro.pl. Zgodnie z informacjami tam zamieszczonymi przedmiotowy samochód został sprowadzony i znajduje się w Polsce. Zamieszczone zostały zdjęcia auta, obrazujące jego znaczne uszkodzenia w przedniej części. Wskazana została również cena - 12.000 zł. Licytacja zakończyła się dnia 25 kwietnia 2007 roku z informacją, iż nie było żadnych ofert kupna. Na karcie 39 opisywanych akt administracyjnych, znajduje się świadectwo ostatecznego eksportu. Jest ono sporządzone w całości w języku angielskim i w aktach nie znajduje się jego tłumaczenie na język polski, dokonane przez osobę do tego uprawnioną. Na wspomnianym dokumencie znajdują się trzy różne daty. Jako data sprowadzenia wskazany jest dzień 20 kwietnia 2007 roku, jako dzień eksportu – 22 kwietnia 2007 roku i wreszcie data podpisania niniejszego dokumentu – 23 sierpnia 2007 roku. Zarówno organ I jak i II instancji nie odniósł się do rozbieżności w powyżej powołanych datach. W sposób niezrozumiały dla Sądu, z uwagi na brak w tym zakresie dowodów, za wiarygodne przyjął wyjaśnienia złożone przez K.H. i J.S. Odmawiając całkowicie wiary informacjom przekazywanym przez skarżącego. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do jednoznacznego określenia osoby zobowiązanej do uregulowania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, będącego następstwem wewnątrzwspólnotowego sprowadzenia na teren Polski przedmiotowego samochodu osobowego. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jest niekompletny, wzajemnie sprzeczny, a jeden z dokumentów, m.in. na treści którego organy oparły swoje decyzje, sporządzony jest w całości w języku angielskim. Dla Sądu niezrozumiałym jest również fakt ustalenia przez organy wartości przedmiotowego samochodu na podstawie danych zawartych w Info-Expert A IX-2007. Organ nie poczynił żadnych starań aby ustalić rzeczywistą cenę za jaką został kupiony przedmiotowy samochód. Nadto przyjmując wartość wskazaną w Info-Expert A IX-2007 nie dokonał jej urealnienia mając na uwadze stan auta, który widać na zdjęciach zamieszczonych przez skarżącego na stronie internetowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd w pełni podziela argumenty zawarte w rozpatrywanej sprawie. Szczątkowo zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przeprowadzenia dogłębnej kontroli merytorycznej, gdyż jak wskazane to już zostało na wstępie rozważań, brak jest podstaw do przyjęcia konkretnie kto winien być w przedmiotowej sprawie podatnikiem. Dokonana, na podstawie tak zebranego w sprawie materiału dowodowego, ocena przekroczyła granice swobodnej oceny dowodów, a przybrała cechy oceny dowolnej. Z uwagi na okoliczności opisane powyżej, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję, oraz zgodnie z art. 152 p.p.s.a., określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o treść art. 200 p.p.s.a. i 205 § 1 p.p.s.a. P.Pij.