I SA/Łd 1044/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Kiss po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia części zaległości w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia części zaległości w podatku od spadków i darowizn M. M. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi na powyższą decyzję skarżąca wskazała, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z ojcem C. M., 26- letnim bratem T. M. i 24-letnim bratem J. M.. Wyjaśniła, iż jedynym źródłem dochodu w rodzinie jest renta rodzinna po zmarłej matce, której kwota pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb rodziny. Oświadczyła przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o powierzchni 260 metrów kwadratowych i garażu o powierzchni 19 metrów kwadratowych oraz samochód Volkswagen Golf , rocznik 1992. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że sytuacja finansowa rodziny jest bardzo trudna. W 2004 roku zmarła jej matka, która była lekarzem stomatologiem i zarazem jedynym żywicielem rodziny. Ojciec skarżącej ma aktualnie zawieszoną działalność gospodarczą i nie posiada żadnego źródła dochodu. Skarżąca wraz z rodzeństwem studiuje w systemie dziennym. W uzasadnieniu skargi M. M. wskazała, iż podjęte studia chciałaby skończyć celem zdobycia wykształcenia , a w konsekwencji satysfakcjonującej pracy, bez konieczności zarobkowego wyjazdu za granicę. Wskazane powyżej argumenty zawarte zostały w uzasadnieniu skargi i dotyczyły zaskarżonej decyzji, której przedmiotem jest odmowa umorzenia części zaległości w podatku od spadków i darowizn. Sam wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawarty w skardze, nie został uzasadniony w sposób odrębny. Skarżąca nie podniosła bowiem żadnych argumentów przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji związane jest z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpatrywanej sprawie skarżąca ograniczyła uzasadnienie wniosku ( a w zasadzie uzasadnienie skargi) do opisania, trudnej, jej zdaniem sytuacji rodzinnej, nie wskazała natomiast żadnych okoliczności, które uprawdopodobniłyby, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, tym bardziej szkody znacznych rozmiarów. W niniejszej sprawie organy podatkowe prowadzące postępowanie nie negowały trudnej sytuacji finansowej skarżącej i jej rodziny. Jednak instytucja wstrzymania wykonania decyzji może być stosowana jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy ewidentnie występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z użytego przez ustawodawcę sformułowania ,, może" wynika, że w przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji istnieją podstawy do orzekania w ramach tzw. uznania administracyjnego. Skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, nie wykazała w sposób oczywisty, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu powołanego powyżej art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Trudna sytuacja podatnika czy studia w systemie dziennym nie są okolicznością wskazującą na to, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu niewątpliwie śmierć jednego z rodziców w istotny sposób pogorszyła sytuację finansową studiujących dzieci, jednak nie można zapominać, że drugi rodzic nie może być bierny tylko dlatego, że zawiesił działalność gospodarczą , bowiem spoczywa na nim obowiązek łożenia na edukację studiujących dzieci. Dodatkowo należy podkreślić, że nawet studia w systemie dziennym nie przesądzają o trwałej niezdolności do uregulowania powstałej zaległości podatkowej. W ocenie Sądu, obowiązek uregulowania podatku w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika łączy się z obniżeniem dochodu skarżącej i jej rodziny. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Dodatkowo należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, a ponadto wniosek taki winien odnosić się do aktu będącego przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie wniesiona skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o odmowie umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn, a zatem zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, w szczególności takich które nadawałyby się do egzekucji administracyjnej, a w konsekwencji nie podlega wykonaniu. Wykonaniu podlegają jedynie akty prawne, które nakładają na stronę określone zobowiązanie podatkowe lub wymierzają wysokość podatku. Mając na uwadze brak wystarczających przesłanek do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. D.J.