I SA/Łd 1045/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Janicki, Sędzia NSA B. Klimowicz, Sędzia WSA P. Kowalski (spr.), Protokolant J. Wegner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 roku sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego zapłatę akcyzy oddala skargę I SA/Łd 1045/05 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w P. odmówił R. L. wydania zaświadczenia potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym. W toku postępowania organ ustalił następujący stan faktyczny: Skarżący w dniu 15 grudnia 2004 roku złożył w siedzibie Urzędu Celnego w P. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego. Jednocześnie wystąpił z wnioskiem o wydanie dokumentu potwierdzającego zapłatę podatku akcyzowego na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym. Z treści umowy sprzedaży pojazdu wynika, że został on nabyty w dniu 9 grudnia 2004 roku od austriackiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A, a wydanie nastąpiło z parkingu Komendy Powiatowej Policji w O. Organ podniósł, iż w związku z tym faktem, nie można uznać, iż miało miejsce nabycie wewnątrzwspólnotowe tego pojazdu. Zgodnie, bowiem z art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Natomiast skarżący dokonał przedmiotowego nabycia na terytorium Polski. Podniesiono, iż zgodnie z dyspozycją art. 13 ust. 4 Ustawy, ponieważ nie nastąpiło nabycie wewnątrzwspólnotowe, Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. nie jest organem właściwym do wydania dokumentu potwierdzającego zapłatę podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 82 ust. 4 Ustawy. Od przedmiotowego postanowienia R. L. odwołał się i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy od nabytego samochodu osobowego. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 80 i 82 ustawy o podatku akcyzowym w związku z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 kwietnia 2004 roku w sprawie w sprawie wzoru dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym (Dz. U. Nr 74, poz. 672) poprzez błędne przyjęcie, iż nie doszło do nabycia wewnatrzwspólnotowego. W uzasadnieniu podniesiono, iż z przepisów ustawy o podatku akcyzowym wynika, że akcyzie podlegają samochody osobowe, a podatnikami są podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Żaden przepis nie nakłada na strony umowy sprzedaży pojazdu obowiązku zawarcia tej umowy w danym miejscu ani też obowiązku wydania pojazdu w określonym miejscu. Zdaniem skarżącego nabycie wewnątrzwspólnotowe w niniejszej sprawie miało miejsce, ponieważ pojazd został przemieszczony z Austrii do Polski. Nie ma tu znaczenia okoliczność, iż zawarcie umowy sprzedaży nastąpiło po fakcie przemieszczenia. Przedsiębiorstwo A było właścicielem pojazdu zarejestrowanego w Austrii. Samochodu tego używało w Polsce, gdzie został on skradziony. Prawo do rozporządzania tym samochodem R. L. nabył na podstawie umowy sprzedaży w dniu 9 grudnia 2004 roku. Wydanie pojazdu nastąpiło z parkingu policyjnego w O., ponieważ polska Policja odzyskała ten samochód. Postanowieniem z dnia [..] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Podniósł, iż samochód skradziono na terenie Polski w dniach 18 -19 listopada 2002 roku. Pojazd ten wprowadzono na teren Polski przed dniem 1 maja 2004 roku. Osoba wprowadzająca samochód na teren Polski skorzystała z uproszczonej procedury celnej, jaką jest zgłoszenie ustne. Procedura ta nie została zakończona, tzn. nie zostały zapłacone należności z tytułu importu samochodu. Powstanie zobowiązania celnego nastąpiło z przyczyny wprowadzenia samochodu na obszar Polski, a następnie usunięcia go spod dozoru celnego poprzez kradzież. Nie można uznać czynności zakupu pojazdu przez skarżącego jako nabycia wewnątrzwspólnotowego, gdyż stanowił on przedmiot importu. Organ, nie kwestionując faktu nabycia przez R. L. pojazdu po dniu 1 maja 2004 roku, podniósł, iż przemieszczenie, o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym, nastąpiło przed tą datą. Podkreślono, że przyczyną odmowy wydania żądanego zaświadczenia nie był fakt miejsca sporządzenia umowy czy miejsca wydania jej przedmiotu, lecz okoliczność nieuregulowanego statusu celnego pojazdu. Dodano, iż skarżący nie jest importerem, ani też nie dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego, nie podlega zatem dyspozycji art. 80 ust. 2 pkt 2 Ustawy. Przedmiotowe postanowienie Dyrektora Izby Celnej stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2005 roku, w której wniesiono o jego uchylenie zarzucając mu naruszenie przepisów art. 80 i 82 ustawy o podatku akcyzowym w związku z § 1 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 kwietnia 2004 roku poprzez błędne przyjęcie, iż nie doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego, a także art. 121, 123, 125 i 306a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jedn. z 2005 roku, nr 8, poz.60) W uzasadnieniu wskazano, że organ odwoławczy odmówił skarżącemu wydania żądanego zaświadczenia z innej przyczyny niż organ pierwszej instancji. Okoliczność ta wskazuje na to, iż postępowanie było prowadzone w sposób powodujący zdecydowany brak zaufania do organów podatkowych. Podkreślono, iż pierwotny wniosek dotyczył wydania zaświadczenia potwierdzającego zapłatę podatku akcyzowego na terytorium kraju od samochodu osobowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym, a skarżący spełnia ku temu przesłanki. Nadto podniesiono, iż organ drugiej instancji błędnie zinterpretował przepisy ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku Kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. z 2001 roku Nr 75, poz. 802 ze zm.) stwierdzając, iż w sprawie nastąpił import pojazdu, choć z ustaleń faktycznych wynika, że samochód był przedmiotem kradzieży na terenie Polski i dopiero ten fakt i jego późniejsze odnalezienie doprowadziło do zawarcia umowy sprzedaży. Nie było intencją skarżącego dokonywanie importu samochodu. W odpowiedzi na skargę z dnia 14 września 2005 roku Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty tożsame z zawartymi w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego. Dodał, iż R. L. nie dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego. Zaznaczył, iż organ odwoławczy podziela argumenty organu pierwszej instancji i wyjaśnił szczegółowo, dlaczego niemożliwym jest wydanie spornego zaświadczenia. Podniesiono, iż dług celny powstał przed dniem 1 maja 2004 roku. Wstąpienie Polski do Unii Europejskiej nie spowodowało zwolnienia spółki austriackiej od uiszczenia zobowiązania z tytułu importu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Istotą sporu w niniejszej sprawie stało się twierdzenie organów podatkowych, iż skarżący nie dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego. W pierwszym rzędzie należy podnieść, iż nabycie wewnątrzwspólnotowe zaistniało w polskim systemie prawa dopiero od dnia 1 maja 2004 roku, ponieważ dopiero od tej daty zaczęły obowiązywać przepisy ustawy o podatku akcyzowym regulujące tę instytucję prawa podatkowego (art. 127 Ustawy). Już z tej przyczyny należało uznać, że w rozpoznawanej sprawie nabycie takie nie nastąpiło. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 2 pkt 11 Ustawy, nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Warunkiem zatem koniecznym dla zaistnienia przedmiotowego nabycia jest okoliczność przemieszczenia towaru na obszar Polski nie wcześniej niż w dniu 1 maja 2004 roku. Dla oceny tej instytucji nie ma znaczenia chwila zwarcia umowy sprzedaży, czy też wydania rzeczy. W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości co do tego, iż owo przemieszczenie dokonane zostało przed dniem 1 maja 2004 roku. Tym samym nie zaistniała podstawowa przesłanka dla uznania, iż skarżący dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego. Poza okolicznościami istotnymi dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje fakt wprowadzenia pojazdu na obszar Polski przez podmiot zagraniczny, dokonania uproszczonego zgłoszenia celnego, kradzieży pojazdu i dalszych jego losów. Tym samym za niezasadny Sąd ocenił zarzut skarżącego co do naruszenia przez organy podatkowe art. 80 i 82 ustawy o podatku akcyzowym oraz § 1 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 kwietnia 2004 roku. Przepisy te bowiem odnoszą się do instytucji nabycia wewnątrzwspólnotowego, która w niniejszej sprawie nie znalazła zastosowania. Tym samym organy nie naruszyły również wskazanych w skardze przepisów ustawy Kodeks celny. Podnoszony przez skarżącego fakt rozbieżności w motywach rozstrzygnięcia organu pierwszej i drugiej instancji nie miały istotnego znaczenia. Organy obydwu instancji podnosiły zgodnie brak zaistnienia nabycia wewnatrzwspólnotowego, co stało się zasadniczą podstawą do ich wydania. Organy podatkowe nie uchybiły dyspozycji przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, w szczególności jej art. 121, 123 125, 306a. Postępowanie podatkowe przeprowadzono bowiem bez naruszenia jego podstawowych zasad, słusznie odmawiając skarżącemu wydania spornego zaświadczenia. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.