I SA/Łd 1052/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk- Drozda Sędzia NSA Teresa Porczyńska Protokolant: Sekretarz sądowy Agnieszka Kerszner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2009 r. do listopada 2010 r. oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. wszczął wobec Skarżącej – T. B. postępowanie podatkowe w przedmiocie określenia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2009 r. do listopada 2010 r. W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. wydał decyzję w której określił T. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za m-ce grudzień 2009 r. oraz od stycznia do listopada 2010 r. Decyzję doręczono w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. póz. 749 ze zm.) - pozostawiono w placówce pocztowej na okres 14 dni. W tym czasie adresat został dwukrotnie powiadomiony o przesyłce, tj. pierwsze awizo w dniu 7 stycznia 2013 r., powtórne awizo w dniu 15 stycznia 2013 r. Ponieważ adresat nie odebrał przesyłki w placówce pocztowej, jej doręczenie nastąpiło stosownie do uregulowania zawartego w art. 150 § 2 ww. ustawy, w myśl którego doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli w dniu 21 stycznia 2013 r. W dniu 4 lutego 2014 r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. określającą Pani T. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2009 r. do listopada 2010 r., z uwagi na fakt, że Strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu podatkowym. Jako podstawę prawną Pełnomocnik wskazał treść art. 240 § 1 pkt 4 i 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. dokonał oceny żądania zawartego w ww. wniosku pod względem dopuszczalności wznowienia postępowania. Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły okoliczności powodujące niedopuszczalność wznowienia postępowania, skutkujące odmową jego wznowienia, organ podatkowy działając na podstawie art. 241 § 1, art. 243 § 1 oraz art. 244 § 1 ww. ustawy postanowieniem z dnia [...] r. wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] r. nr [...]. Pełnomocnik w treści uzasadnienia wniosku o wznowienie postępowania wskazał, że przyczyną wznowienia postępowania są uchybienia organu pierwszej instancji w postaci braku skuteczności doręczeń, zwłaszcza w zakresie sporządzenia" i doręczenia postanowienia o zapoznaniu się z wynikami postępowania co powoduje, że tryb przewidziany w ustawie Ordynacja podatkowa nie został zachowany. Ponadto wskazał, iż "Drugim problemem wynikającym z zaskarżonej decyzji jest sposób informowania strony i pełnomocników o stanie sprawy. Ostatnią korespondencją do pełnomocnika, który brał czynny udział w postępowaniu kontrolnym była odpowiedź na pismo pełnomocnika wyjaśniające okoliczności sprawy." Wskazane przez pełnomocnika okoliczności przeanalizowane w postępowaniu wznowieniowym nie dały zdaniem organu pierwszej instancji podstaw do odmiennej niż zawartej w decyzji ostatecznej oceny stanu faktycznego. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. decyzją z dnia [...] r. odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] r. wydanej w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2009 r. do listopada 2010 r. Od powyższej decyzji zostało złożone przez pełnomocnika strony odwołanie z dnia 22 kwietnia 2014 r. Po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz argumentami przedstawionymi w odwołaniu Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. pełnomocnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której zarzucił naruszenie prawa tj. art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa przez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz art. 240 § 1 ww. ustawy przez błędne jego zastosowanie i interpretację. Mając powyższe na względzie pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podnosi, że zaskarżona decyzja powiela wszystkie błędy decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem pełnomocnika nie usunięto braków dotyczących daty doręczenia przesyłki z dnia 4 listopada 2012 r. powołując się na wewnętrzną regulację dotyczącą korespondencji, ustalając że data stempla pocztowego jest w tym wypadku nieważna. W ocenie pełnomocnika także wywody dotyczące charakteru pełnomocnictwa udzielonego przez T. B. mogłyby mieć znaczenie, gdyby pełnomocnictwo dotyczyło tylko części postępowania. Natomiast udzielenie pełnomocnictwa do prowadzenia wszystkich spraw T. B. przed Urzędem Skarbowym w Ł. obejmuje także postępowanie będące efektem kontroli. Według Pełnomocnika wolą udzielającego pełnomocnictwo było reprezentowanie go w sprawie podatku VAT za dany rok, przed Urzędem Skarbowym w Ł. a także w dalszych instancjach. Ponadto pełnomocnik podnosi, że cytowane orzeczenia Sądu Administracyjnego nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Zdaniem Pełnomocnika "charakterystycznym jest to, że gdyby sprawy prowadził Urząd Kontroli Skarbowej zakończeniem postępowania kontrolnego byłoby pismo, z którego wynikałoby, co dalej ze sprawą." Wszczęcie postępowania podatkowego w tej samej sprawie w ramach tych samych akt w sposób oczywisty wymagało poinformowania pełnomocnika o toczącym się postępowaniu. Zdaniem pełnomocnika przeciwna interpretacja godzi w dobro podatnika i umożliwia przeprowadzenie postępowania aż do egzekucji bez zawiadamiania strony, która w tym czasie przebywała na leczeniu za granicą. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku rozpoznania wniosku strony o wznowienie postepowania zakończonego decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r., określającą T. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2009 r. –listopad 2010 r. Wznowienie postępowania polega na przeprowadzeniu ponownego postępowania i wydaniu decyzji podatkowej w sprawie, w której zapadła już decyzja ostateczna, jeżeli postępowanie w którym została ona wydana było dotknięte kwalifikowaną wadliwością proceduralną. We wniosku o wznowienie postępowania skarżąca powołała się na przesłanki z art. 240 § 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej "O.p."). Zgodnie z powołanym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: strona nie z własnej winy nie brała udziału w postepowaniu (pkt. 4), wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję (pkt 5). Skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania nie wskazała na żadne nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, podniosła natomiast, że nieprawidłowo została powiadomiona o możliwości wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego a jej pełnomocnik ustanowiony w postepowaniu kontrolnym nie został powiadomiony o wszczęciu postępowania podatkowego. Organy podatkowe trafnie oceniły, że w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. w oparciu o przepis art. 240 § 1 O.p. Wbrew zarzutom skargi w postepowaniu wyjaśniono wszystkie okoliczności istotne dla oceny, czy zachodzą podstawy do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] r. W szczególności w sposób jednoznaczny została wyjaśniona kwestia doręczenia skarżącej zawiadomienia z dnia 4 grudnia 2012 r. o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Wprawdzie na potwierdzeniu odbioru tego zawiadomienia znajduje się datownik pocztowej placówki nadawczej z datą 4 listopada 2012 r., ale niewątpliwie pismo z dnia 4 grudnia 2012 r. nie mogło zostać wysłane miesiąc wcześniej. Prawidłową datę wysłania zawiadomienia dla skarżącej zawiera książka nadawcza Urzędu Skarbowego w Ł. potwierdzona pieczątką operatora pocztowego z rzeczywistą datą nadania - 4 grudnia 2012 r. Wskazaną datę nadania przesyłki potwierdza data awizowania przesyłki (5 grudnia 2012 r.), jak i data powtórnego awiza (13 grudnia 2012 r.). Zwrot przesyłki do nadawcy nastąpił w dniu 20 grudnia 2012 r. Doręczenie zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego nastąpiło więc zgodnie z prawem, w sposób określony w art. 150 § 1, § 1a i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa. W postępowaniu kontrolnym skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika, który przedłożył pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy kontroli podatkowej [...] dotyczącej podatku VAT we wszystkich instancjach sądowych lub administracyjnych, z prawem substytucji. Pełnomocnictwo to zostało złożone w Urzędzie Skarbowym w Ł. w dniu 25 maja 2011 r. Postępowanie podatkowe to odrębny rodzaj postępowania niż postępowanie kontrolne, które kończy się z dniem doręczenia protokołu kontroli (art. 291 § 4 O.p.). Zgodnie z art. 137 § 3 O.p. pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Oczywiście w postępowaniu podatkowym strona mogła być reprezentowana przez pełnomocnika, który jednak powinien do akt tego postępowania złożyć pełnomocnictwo. Pełnomocnictwo złożone do akt postępowania kontrolnego w dniu 25 maja 2011 r. nie mogło obejmować upoważnienia do reprezentowania strony w postępowaniu podatkowym, które zostało wszczęte postanowieniem z dnia 2 listopada 2012 r. Organ podatkowy prawidłowo więc doręczył bezpośrednio skarżącej postanowienia z dnia 2 listopada 2012 r. o wszczęciu postępowań podatkowych. Postanowienia te zostały doręczone pełnoletniemu domownikowi (mężowi) skarżącej, który podjął się oddania pisma adresatowi, co potwierdził własnoręcznym podpisem. Doręczenie postanowień o wszczęciu postępowań podatkowych w sprawie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2009 r. oraz za miesiące od stycznia do listopada 2010 r. nastąpiło więc zgodnie z treścią art. 149 O.p. Skarżąca nie może podnosić, że nie została skutecznie powiadomiona zarówno o wszczęciu postępowania podatkowego, jak i możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego w postępowaniu podatkowym materiału dowodowego. Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) należało orzec jak w sentencji wyroku. ak