I SA/Łd 1053/15

Dnia 30 grudnia 2015 roku P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 17 listopada 2015 r. W dniu 25 sierpnia 2015 roku S. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą skarżącemu wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 rok. Pismem z dnia 2 października 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 17 listopada 2015 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu powyższego zarządzenia wyjaśniono, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu w wyznaczonym terminie i na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a." zarządzono pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Od zarządzenia z 17 listopada 2015 r. (doręczonego w dniu 7 grudnia 2015 r.) skarżący w dniu 14 grudnia 2015 r. wniósł sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W pierwszej kolejności Sąd wyjaśnia, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 14 maja 2015 r., poz. 658 – dalej: "ustawa zmieniająca"). W rozpatrywanej sprawie będzie miał zastosowanie przepis art. 260 P.p.s.a. w jego nowym brzmieniu, bowiem sprawa została zainicjowana skargą wniesioną w dniu 25 sierpnia 2015 r. W myśl art. 260 § 1 P.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy zmieniającej, rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Mając na uwadze brzmienie powyższych przepisów podkreślić należy, że skarżący w sprzeciwie nie podniósł żadnych zarzutów. Z akt sprawy wynika zaś, że przesyłka listowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków wniosku została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 26 października 2015 r. Termin do uzupełnienia wniosku upłynął zatem w dniu 2 listopada 2015 roku. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, Sąd uznał, że starszy referendarz sądowy prawidłowo uznał, że strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie. Z tych względów na mocy art. 260 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. ake.