I SA/Łd 1055/17
PostanowienieWSA w Łodzi2018-02-08
Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, osoba rozwiedziona z dochodem emerytalnym i znacznym majątkiem nieruchomym, ale obciążona kredytem hipotecznym, może zostać częściowo zwolniony od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych został uwzględniony, ponieważ skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Przyznano zwolnienie od wpisu sądowego ponad kwotę 100 zł, uznając, że skarżący posiada stały dochód i majątek pozwalający na częściową partycypację w kosztach, ale całkowite zwolnienie byłoby niezasadne.Stan faktyczny
Skarżący S. B. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. dotyczącą określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Skarżący jest osobą rozwiedzioną, jego jedynym dochodem jest emerytura w wysokości 1.144 zł netto miesięcznie. Jest współwłaścicielem domu o wartości ok. 400.000 zł, na który zaciągnął kredyt hipoteczny z ratą 2.000 zł miesięcznie, oraz działek rolnych o wartości ok. 35.000 zł.Rozstrzygnięcie
1. Przyznano skarżącemu S. B. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł. 2. Oddalono wniosek w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 8 lutego 2018 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przyznanie prawa po. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP:[...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu S. B. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł (sto złotych); 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.
W dniu 23 października 2017 roku S. B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą mu wysokość zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżący jest osobą rozwiedzioną. Jego jedyne źródło utrzymania stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.144 zł netto miesięcznie. Skarżący jest współwłaścicielem domu o powierzchni 250 m2, wartości ok. 400.000 zł na którego budowę zaciągnął kredyt hipoteczny, którego miesięczna rata wynosi ok. 2.000 zł, oraz działek rolnych z możliwością zabudowy o wartości ok. 35.000 zł, nie posiada innego majątku. Skarżący oświadczył, że nadal zamieszkuje w domu wspólnie z była żoną, której w związku ze swoimi niskimi dochodami przekazuje kwotę 500 zł na utrzymanie domu i uczestniczy w pracach domowych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest częściowo zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.)- dalej "p.p.s.a" prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że S. B. jest osobą rozwiedzioną. Jego jedyne źródło utrzymania stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.144 zł netto miesięcznie. Skarżący jest współwłaścicielem domu o powierzchni 250 m2, wartości ok. 400.000 zł na którego budowę zaciągnął kredyt hipoteczny, którego miesięczna rata wynosi ok. 2.000 zł, oraz działek rolnych z możliwością zabudowy o wartości ok. 35.000 zł, nie posiada innego majątku. Skarżący oświadczył, że nadal zamieszkuje w domu wspólnie z byłą żoną, której w związku ze swoimi niskimi dochodami przekazuje kwotę 500 zł na utrzymanie domu i uczestniczy w pracach domowych. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (1.485 zł) oraz fakt, że ze skargi wnioskodawcy przed tutejszym sądem zawisły jeszcze jedna sprawy z wpisem sądowym w wysokości 400 zł, stosownie do art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 100 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy za niezasadny. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania, które w przypadku wnioskodawcy stanowi kwota 500 zł. Wnioskodawca posiada własny, niewielki, ale stały dochodów z tytułu emerytury, który w zestawieniu w z wysokością ponoszonych kosztów utrzymania pozwala na częściową partycypację w kosztach zainicjowanego procesu kwotą 100 zł stanowiącą ułamek należnego wpisu od wniesionej skargi. Posiadany majątek nieruchomy w postaci działek budowlanych przesadza o niemożliwości uznania skarżącego za niezdolnego do poniesienia ewentualnych dalszych kosztów postępowania, których wysokość będzie już niższa. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło