I SA/Łd 1057/17

Dnia 19 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 12 grudnia 2017 r. pod pozycją 5709. P. B. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok. Owo postanowienie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 25 września 2017 r. (k-135 akt administracyjnych). Jak potwierdza data stempla pocztowego na kopercie (oraz wydruk z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej (karty 9-11 akt sądowych) skarga na powyższe postanowienie została nadana 26 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w cytowanym art. 53 § 1 p.p.s.a. Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zostało doręczona pełnomocnikowi podatnika 25 września 2017 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął 25 października 2016 r. Tymczasem skargę nadano za pośrednictwem Poczty Polskiej dopiero 26 października 2016 r., a zatem po terminie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany sąd, na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ak