I SA/Łd 106/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP: [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za listopad 2013 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2019 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, uwzględniając wniosek G. Ł. złożony przed wniesieniem skargi, postanowił przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi i ustanowienie adwokata. W dniu 27 stycznia 2020 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik G. Ł. wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za listopad 2013 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Organ zwrócił uwagę, iż zaskarżoną decyzję strona skarżąca odebrała w dniu 17 września 2019 r., natomiast skarga została złożona dopiero w dniu 27 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do zapisów art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Podkreślić należy, iż termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Jak wynika z akt niniejszej sprawy zaskarżoną decyzję strona skarżąca odebrała w dniu 17 września 2019 r. Pismem z dnia 15 października 2019 r. skarżący zwrócił się do Sądu o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi i reprezentowania w postępowaniu sądowym. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2019 r. wniosek skarżącego został uwzględniony w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi i ustanowienie adwokata. Jak poinformowała Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., przesyłka zawierająca informację o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu, adresowana do adw. S. K. była dwukrotnie awizowana – załączona kserokopia koperty. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2020 r. Referendarz sądowy uznał, iż przedmiotowa informacja została wyznaczonemu pełnomocnikowi doręczona w dniu 28 grudnia 2019 r. W dniu 27 stycznia 2020 r. (data nadania) wyznaczony z urzędu pełnomocnik strony wniósł skargę. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż skarga została złożona z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 p.p.s.a., który jako termin zawity nie podlega przedłużeniu, ani skróceniu. Możliwe jest jego przywrócenie, niemniej nie z urzędu, a wyłącznie na wniosek strony, który w niniejszej sprawie nie został złożony. Na marginesie dodać należy, iż bez znaczenia na tym etapie pozostaje zarzut, iż zaskarżoną decyzję doręczono nieuprawnionej osobie, gdyż kwestia ta mogłaby być poddana kontroli dopiero po skutecznym wniesieniu skargi. Podobnie nie ma zastosowania na tym etapie postępowania zapis art. 177 § 3 p.p.s.a., gdyż dotyczy on warunków i terminu złożenia skargi kasacyjnej. Przedstawione okoliczności sprawy obligują Sąd do odrzucenia skargi jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. mko