I SA/Łd 1060/09

Dnia 13 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej w P. kwotę 86 zł (osiemdziesiąt sześć złotych) tytułem nadpłaconej opłaty kancelaryjnej, zaksięgowanej w dniu [...] pod pozycją [...] oraz nakazuje wypłacić powyższą kwotę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2009 roku (sygn. akt I SA/Łd 1060/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.B. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem z dnia 14 kwietnia 2010 roku Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o przesłanie kserokopii ww. wyroku wraz z uzasadnieniem, uiszczając z tego tytułu w dniu 21 kwietnia 2010 roku, na rachunek Sądu kwotę 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.) opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Z treści przywołanego przepisu wynika, iż zwrot nienależnych kosztów (zarówno z tytułu opłat sądowych, jak i zwrotu wydatków) następuje z urzędu. Sąd jest zatem zobligowany do wydania stosownego postanowienia w tym przedmiocie. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w P. złożył wniosek o przesłanie kserokopii wyroku wraz z uzasadnieniem, uiszczając z tego tytułu kwotę 100 zł. Jednakże stosownie do treści § 1 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) za kopie i wydruki dokumentów z akt sprawy sądowoadministracyjnej wydawane na wniosek pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 2 zł za każdą stronę kserokopii lub wydruku. Ponieważ kserokopia wyroku wraz z uzasadnieniem mieściła się na siedmiu stronach, należna opłata kancelaryjna z tego tytułu wynosiła 14 zł. Tym samym uznać należało, iż pozostała część kwoty w wysokości 86 zł, uiszczona przez Dyrektora Izby Skarbowej w P., tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie kserokopii wyroku wraz z uzasadnieniem, była nienależna i jako taka podlegała zwrotowi. Mając na uwadze art. 225 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji. A.K.