I SA/Łd 1063/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze tej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż w chwili obecnej nie posiada jakichkolwiek wolnych środków finansowych, z których mógłby pokryć obciążające go zobowiązania podatkowe. Ponieważ decyzja identycznej treści została wydana również w stosunku do jego niepełnosprawnej żony, będzie on musiał liczyć się z obowiązkiem spłaty zobowiązań publicznoprawnych w podwójnej wysokości. W chwili obecnej jego jedynym, znaczniejszym składnikiem majątkowym jest nieruchomość, na której prowadzi gospodarstwo rolne, która i tak jest już obciążona hipoteką na rzecz banku. Konieczność licytacyjnej sprzedaży gospodarstwa pozbawiłaby skarżącego jedynego źródła utrzymania dla niego i jego rodziny. W przypadku pozbawienia skarżącego możliwości prowadzenia gospodarstwa rolnego, stanowiącego jego jedyne źródło utrzymania, zostałaby mu wyrządzona znaczna szkoda i trudne do odwrócenia skutki. Postanowieniem z dnia 12 października 2012r., wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2013r., sygn. akt II FZ 1044/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi toczą się dwa postępowania dotyczące małżonków Ł.. W jednym stroną jest D. Ł. (żona skarżącego), a w drugim J. Ł. (skarżący). Obie sprawy dotyczą wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W każdej z nich strony złożyły wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Postanowieniami z dnia 12 października 2012r. Sąd wydał rozstrzygnięcia w sprawie powyższych wniosków. W sprawie, w której skarżącą jest D. Ł. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, natomiast w sprawie J. Ł. odmówił wstrzymania jej wykonania. W sprawach dotyczących małżonków, ich wspólnego majątku, sytuacji osobistej WSA wydał dwa odmienne rozstrzygnięcia. Taka sama argumentacja znalazła się we wniosku żony skarżącego i Sąd uznał, że konieczność licytacyjnej sprzedaży gospodarstwa pozbawiłaby ją jedynego źródła utrzymania (postanowienie WSA w Łodzi z dnia 12 października 2012r., sygn. akt I SA/Łd 1064/12). Oba postanowienia zostały wydane w tym samym dniu i na podstawie tego samego stanu faktycznego i prawnego sprawy. Stosownie do treści art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy. W aktach sprawy znajdują się także informacje obrazujące sytuację finansową skarżącego (formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy). Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany będzie do wzięcia pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy – tych zawartych w aktach sprawy jak i znanych Sądowi z urzędu – choćby faktu, że żona skarżącego jest osobą niepełnosprawną, wymagającą stałej opieki, a skarżący jest jedyną osobą mogącą zapewnić jej opiekę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaś wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązując stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakłada jednakże obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia. Uprawdopodobnienie zaistnienia tych przesłanek oznacza wykazanie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo – graniczące z pewnością – zmaterializowania się trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu. Mając na uwadze argumentację zawartą we wniosku oraz wskazania zawarte w uzasadnieniu prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2013r., sygn. akt II FZ 1044/12, które z mocy art. 170 i art. 190 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wiążą Sąd w niniejszej sprawie w postępowaniu w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że skarżący uprawdopodobnił w wystarczającym stopniu wystąpienie okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Choroba żony skarżącego, która od 2002r. po pęknięciu tętniaka śródmózgowego jest prawostronnie sparaliżowana, niezdolna do samodzielnej egzystencji i wymaga opieki ze strony osób trzecich, niewątpliwie wiąże się z koniecznością ponoszenia znacznych wydatków. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że praca w gospodarstwie rolnym o powierzchni 6 ha, którego są właścicielami stanowi jedyne ich źródło dochodu w wysokości około 1.200 zł miesięcznie brutto. Ciążący na skarżącym obowiązek sprawowania opieki nad niepełnosprawną żoną, znacznie ogranicza jego możliwości zarobkowe. Żona w związku z niepełnosprawnością nie otrzymuje żadnych świadczeń z ubezpieczenia społecznego i opieki społecznej. Dalsze pogorszenie sytuacji finansowej skarżącego mogłoby w tej sytuacji uniemożliwić leczenie żony skarżącego, a tym samym pogorszyć i tak jej zły stan zdrowia. Wykazana przez skarżącego trudna sytuacja materialna w połączeniu z sytuacją rodzinną – spowodowaną koniecznością sprawowania osobistej opieki nad niepełnosprawną żoną, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, jak i niewspółmierność wysokości zobowiązania podatkowego do dochodów skarżącego, pozwala uznać, iż została wypełniona dyspozycja art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, a także trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. mko