I SA/Łd 1065/13

PostanowienieWSA w Łodzi2013-10-17

Skład orzekający: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o uznaniu ponaglenia za bezzasadne w sprawie niezałatwienia sprawy w terminie podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o uznaniu ponaglenia za bezzasadne, ponieważ takie postanowienie nie kończy postępowania administracyjnego, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie służy na nie zażalenie. W związku z tym skarga jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
M. J. złożył ponaglenie na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 roku. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uznał ponaglenie za bezzasadne. Pełnomocnik M. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, domagając się stwierdzenia opieszałości Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 17 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezzasadne w sprawie niezałatwienia sprawy w terminie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu pisma M.J. z dnia 9 lipca 2013 roku, zakwalifikowanego jako ponaglenie na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w terminie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 roku, uznał złożone ponaglenie za bezzasadne. Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem organu podatkowego, pełnomocnik M.J. pismem z dnia 12 sierpnia 2013 roku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, której przedmiot sprecyzował następnie w drodze pisma z dnia 1 października 2013 roku, wskazując jednoznacznie, że przedmiotem skargi jest opieszałe działanie (bezczynność) Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT i postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...], o uznaniu za bezzasadne ponaglenia na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w terminie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 7 października 2013 roku Przewodniczący Wydziału na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zarządził rozdzielenie skarg zawartych w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 12 sierpnia 2013 roku i wyłączył do odrębnego rozpoznania skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2013 roku. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, traktując, iż została ona wniesiona na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o uznaniu za bezzasadne ponaglenia na niezałatwienie w terminie sprawy, wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, uczynił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o uznaniu za bezzasadne ponaglenia na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w terminie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 roku. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie spełnia żadnego z wymogów wskazanych w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., warunkujących sądową kontrolę. Postanowienie to nie kończy bowiem postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej (podatkowej) co do jej istoty, a ponadto nie służy na nie zażalenie. Jest ono rodzajem postanowienia, o których mowa w art. 216 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Mając na uwadze powyższe, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. (MSi)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło