I SA/Łd 1065/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-10-17
Skład orzekający: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o uznaniu ponaglenia za bezzasadne w sprawie niezałatwienia sprawy w terminie podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o uznaniu ponaglenia za bezzasadne, ponieważ takie postanowienie nie kończy postępowania administracyjnego, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie służy na nie zażalenie. W związku z tym skarga jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
M. J. złożył ponaglenie na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 roku. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uznał ponaglenie za bezzasadne. Pełnomocnik M. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, domagając się stwierdzenia opieszałości Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 17 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezzasadne w sprawie niezałatwienia sprawy w terminie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu pisma M.J. z dnia 9 lipca 2013 roku, zakwalifikowanego jako ponaglenie na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w terminie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 roku, uznał złożone ponaglenie za bezzasadne.
Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem organu podatkowego, pełnomocnik M.J. pismem z dnia 12 sierpnia 2013 roku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, której przedmiot sprecyzował następnie w drodze pisma z dnia 1 października 2013 roku, wskazując jednoznacznie, że przedmiotem skargi jest opieszałe działanie (bezczynność) Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. dotyczące zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT i postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...], o uznaniu za bezzasadne ponaglenia na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w terminie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT.
Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 7 października 2013 roku Przewodniczący Wydziału na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zarządził rozdzielenie skarg zawartych w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 12 sierpnia 2013 roku i wyłączył do odrębnego rozpoznania skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2013 roku.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, traktując, iż została ona wniesiona na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o uznaniu za bezzasadne ponaglenia na niezałatwienie w terminie sprawy, wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, uczynił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o uznaniu za bezzasadne ponaglenia na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. w terminie sprawy dotyczącej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wskazanego w deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 roku.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie spełnia żadnego z wymogów wskazanych w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., warunkujących sądową kontrolę. Postanowienie to nie kończy bowiem postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej (podatkowej) co do jej istoty, a ponadto nie służy na nie zażalenie. Jest ono rodzajem postanowienia, o których mowa w art. 216 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).
Mając na uwadze powyższe, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.
(MSi)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło