I SA/Łd 1068/10

Dnia 22 listopada 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy odroczenia terminu płatności zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2009 roku i pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy odroczenia terminu płatności zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2009 roku i pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPPr oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem są m.in. sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego oraz transport drogowy towarów. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł. Nie posiada środków trwałych. Ostatni rok obrotowy zamknęła stratą bilansową (netto) w wysokości – 11.284,22 zł. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że posiada rachunek prowadzony przez A, który został zajęty przez urząd skarbowy. Wskazała ponadto, że nie posiada innego majątku, a działalność prowadzona jest na środkach leasingowanych stanowiących własność osób trzecich. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż nie posiada środków na zapłatę wpisu sądowego i dalszych kosztów. Recesja w gospodarce oraz powódź odcięły Spółkę od rynku zbytu towarów i usług oraz od kontrahentów. Część kontrahentów wskutek nadzwyczajnych zdarzeń losowych nie mogła w terminie zapłacić za dostarczone towary i wykonane usługi, co przełożyło się na sytuację ekonomiczną, w jakiej znalazła się Spółka. Brak terminowych płatności ze strony kontrahentów spowodował zwłokę w zapłacie należności publicznoprawnych i wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec Spółki, mimo złożonych wniosków o udzielenie pomocy publicznej z uwagi na ważny interes podatnika. Skarżąca oświadczyła przy tym, że nie posiada oszczędności ani środków, których spieniężenie pozwoliłoby uiścić koszty sądowe w sprawie. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może być przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż skarżąca Spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a.). W tym względzie przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że 2009 rok Spółka zamknęła stratą w kwocie – 11.650,69 zł. Posiadany przez nią rachunek bankowy, a którym zgromadzono kwotę 7.159,34 zł (saldo na dzień 27.09.2010 r.), podlega zajęciu egzekucyjnemu od dnia 14.10.2009 roku na rzecz urzędu skarbowego. Istotne jest również to, że Spółka nie posiada środków trwałych, nie dysponuje również gotówką pozwalającą na uiszczenie wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Powyższe okoliczności, co do zasady, znajdują potwierdzenia także w nadesłanych dokumentach źródłowych (kserokopii rachunku zysków i strat, kserokopiach deklaracji podatkowych VAT-7, kserokopii zeznania podatkowego za 2009 rok (CIT-8), wyciągu z posiadanego rachunku bankowego) załączonych do akt sprawy o sygn. I SA/Łd 808/10, które Referendarz sądowy wziął pod uwagę z urzędu, odstępując tym samym od wezwania skarżącej do przedłożenia dodatkowych informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej w trybie art. 255 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej Spółki zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego wykazana bowiem przez skarżącą sytuacja majątkowa pozwala przyjąć, że nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, w tym zwłaszcza kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. MKo