I SA/Łd 107/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej polegającej na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za listopad 2008 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki jawnej p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M. K. kwotę 8.300 (osiem tysięcy trzysta) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu. Postanowieniem z 2 marca 2015 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 15 kwietnia 2015 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. wyznaczyła do prowadzenia sprawy radcę prawnego M. K. (karta 63 akt). W dniu 17 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. K. oraz przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz radcy prawnego M. K. kwotę 7.200 (siedem tysięcy dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wraz z należnym podatkiem od towarów i usług liczonym od tej kwoty. Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku, a następnie w dniu 31 grudnia 2015 r. wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części przez skarżącego. W dniu 16 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącego nie brał udziału w rozprawie (karta 152 akt). Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do radców prawnych powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.) i od tego dnia utraciło moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). Stosownie do § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Z cytowanego przepisu wynika, że linię wytyczającą granicę czasową między stosowaniem dotychczasowych przepisów, a zastosowaniem obecnie obowiązującego rozporządzenia, wyznacza chwila "zakończenia postępowania w danej instancji". Pojęcie "zakończenie postępowania w danej instancji" oznacza wydanie orzeczenia kończącego postępowanie sprawie w danej instancji, a więc wydanie wyroku (postanowienia co do istoty sprawy w postępowaniu nieprocesowym) lub innego orzeczenia trwale zamykającego drogę do wydania wyroku (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r. sygn. akt III CZP 124/06). Rozpoznawana sprawa została wszczęta w dniu 15 grudnia 2014 r. (data wniesienia skargi) i nie została zakończona przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., zatem dotychczas obowiązujące przepisy należało stosować do dnia wydania wyroku przez WSA w Łodzi, tj. do 17 listopada 2015 r., zaś od tego momentu podstawę przyznania wynagrodzenia winny stanowić przepisy aktualnie obowiązującego rozporządzenia. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest należność pieniężna przekraczająca 15 mln zł. Zgodnie z § 8 pkt 9 rozporządzenia opłaty wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5 000 000 zł - 16 600 zł. Zatem wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie wynosi 8.300 zł. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 P.p.s.a. oraz przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzekł jak w postanowieniu. mko