I SA/Łd 1075/14

Dnia 24 listopada 2014 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku U. C. i M. C. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi U. C. i M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącym – U. C. i M. C. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. U. C. i M. C., reprezentowani przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 2.000 zł skarżący wystąpili z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy U. C. i M. C. podali, że są małżeństwem i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z 16-letnią córką N.. Nie posiadają żadnego majątku. M. C. oświadczył, że choruje od dawna i jest pod opieką kardiologiczną, ponosi stałe wydatki związane z zakupem lekarstw i leczeniem. Prowadzone postępowania podatkowe i zakwestionowane transakcje doprowadziły w rezultacie do likwidacji prowadzonej przez niego firmy, która była praktycznie jedynym źródłem jego dochodu. Aktualnie pobiera rentę w kwocie 316,34 zł. Z kolei U. C. oświadczyła, że osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 3.378,50 zł brutto. Uzasadniając wniosek skarżący powołali się na swą trudną sytuację finansową. Do wniosku załączyli decyzję o przyznaniu renty skarżącemu, zaświadczenie o dochodach skarżącej i historię jej rachunku bankowego. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżących, zarządzeniem z dnia 21 października 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenie kwoty miesięcznych kosztów utrzymania rodziny oraz wydatków przeznaczanych na podstawowe opłaty eksploatacyjne i zakup lekarstw oraz wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której skarżący zamieszkują, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących w drodze pisma z dnia 6 listopada 2014 r. nadesłał wymagane dokumenty źródłowe. Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że U. C. i M. C. są małżeństwem i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z 16-letnią córką N.. Łączny dochód rodziny zamyka się kwotą 3.694,24 zł brutto, co w przeliczeniu na jedną osobę wynosi ok. 1.232 zł. Z kolei łączne wydatki rodziny stanowią kwotę ok. 1.150 zł, pozostała zaś część dochodu przeznaczana jest na bieżącą egzystencję. Rachunek bankowy posiada jedynie skarżąca, analiza salda tego rachunku dowodzi, że małżonkowie nie dysponują wolną kwotą środków, które mogliby przeznaczyć na uiszczenie kosztów sądowych w sprawie. Ponadto rodzina zamieszkuje w nieruchomości należącej do N. C. i nie posiada innego majątku. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym kwotę wpisu od dwóch obecnie wniesionych przez skarżących skarg (4.000 zł), Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie i przyznał im prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skarżący wykazali bowiem, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie zaś spełnienia tej przesłanki uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. mko