I SA/Łd 1082/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant: Izabela Ścieszko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi T. T. A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowo administracyjne; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 5.617 (pięć tysięcy sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. W skardze pełnomocnik wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy organowi I instancji bądź o stwierdzenie nieważności obu decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowego wyjaśniając, że uznał za zasadny podniesiony w skardze zarzut przedawnienia i w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") uwzględnił skargę w całości i decyzją z [...] r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję własną oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Do pisma dołączona została decyzja wydana w trybie autokontroli. W piśmie procesowym z 12 października 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej poparł wniesioną skargę wraz z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z uwagi na upływ terminu przedawnienia. Na rozprawie w dniu 5 czerwca 2013 r. pełnomocnik spółki cofnął wniosek o stwierdzenie nieważności i przyłączył się do wniosku organu o umorzenie postępowania, podtrzymując jednocześnie wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowe podlega umorzeniu, ponieważ na skutek uwzględnienia skargi przez organ, w ramach tzw. samokontroli, stało się ono bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie organ korzystając z uprawnienia przyznanego na podstawie cytowanego przepisu, uchylił w całości zaskarżoną decyzję własną oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, zgodnie z żądaniem zawartym w skardze. Skoro z obrotu prawnego został wyeliminowany akt administracyjny stanowiący przedmiot skargi, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bezprzedmiotowość postępowania stanowi podstawę do jego umorzenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie pierwszym postanowienia umorzył postępowanie sądowe. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 poz. 461). Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składają się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 2.000 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3.600 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. AK.