I SA/Łd 1083/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia w części decyzji organu pierwszej instancji i określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skargą z [...] r. (data wpływu do organu podatkowego) B. Z. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. wydaną w przedmiocie uchylenia w części decyzji organu pierwszej instancji i określenia stronie skarżącej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2005 r. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, przy czym na jego uzasadnienie powołała jedynie "możliwość poważnego naruszenia płynności finansowej podatnika". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. w szczególności postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Rozpatrując wniosek strony z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wskazała bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności takiej nie stanowi gołosłowne powołanie się na bliżej niesprecyzowaną "możliwość naruszenia płynności finansowej podatnika". Powyższe sformułowanie nie mówi bowiem nic o sytuacji rodzinnej, finansowej i majątkowej podatnika, której znajomość jest niezbędna do oceny, czy wykonanie zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji rzeczywiście grozi zaistnieniem skutków, o których mowa w cytowanym już wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. P.Z-C.