I SA/Łd 1084/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym kwestii sprostowania z urzędu oczywistych omyłek w treści wyroku z 17 grudnia 2013 r. oraz w jego uzasadnieniu w sprawie ze skargi [...] "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych postanawia: sprostować z urzędu oczywiste omyłki pisarskie w komparycji wyroku z 17 grudnia 2013 r. oraz w treści uzasadnienia tego wyroku, przez wpisanie w miejsce błędnie podanej siedziby strony skarżącej "w S.", właściwej siedziby – "w Ł.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, to wykładnia art. 156 p.p.s.a. uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). W treści komparycji wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 17 grudnia 2013 r. sąd podał, że miejscowością, w której siedzibę ma skarżąca spółka, jest S.. Podobne oznaczenie miejsca siedziby strony skarżącej znalazło się na pierwszej stronie w drugim wersie uzasadnienia tego wyroku. Tymczasem nie ulega żadnej wątpliwości, że skarżąca spółka, już w chwili wniesienia skargi do sądu, miała siedzibę w Ł.. Fakt ten wynika wprost z treści załączonej do skargi informacji z Krajowego Rejestru Sądowego odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców. Błędne oznaczenie miejsca siedziby strony skarżącej, stanowiło zatem oczywistą omyłkę sądu, która winna być sprostowana. W tym stanie sprawy sąd w oparciu o art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami), orzekł jak w sentencji. mko