I SA/Łd 1087/15

Dnia 22 października 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 26 [...]roku Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych za lata 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010 p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – M. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M. J., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych za lata 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie w złożonym, na urzędowym formularzu (PPF), oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku, skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem H.. Majątek rodziny stanowi jedynie dom o pow. 200 m2 (obciążony zajęciami komorniczymi). Skarżąca podała przy tym, że nie osiąga żadnych dochodów, a jej mąż pobiera emeryturę w wysokości 1.314,92 zł (z zajęciami komorniczymi). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że jest po wypadku komunikacyjnym, w latach: 1967, 2005 i 2010 była na rencie chorobowej i w chwili obecnej nie nadaje się do żadnej pracy zarobkowej. Ze względu na stan zdrowia pozostaje na utrzymaniu męża. Po zlikwidowaniu działalności w grudniu 2008 roku posiada liczne zobowiązania finansowe pozostałe po prowadzonej działalności, co skutkuje zajęciem komorniczym domu. Wydatki rodziny wynoszą 630 zł. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 22 września 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, wykazanie kwoty środków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny, opłaty eksploatacyjne i pozostałe wydatki oraz przedstawienie dokumentów potwierdzających fakt zajęcia wynagrodzenia emerytury męża skarżącej do wysokości podanej we wniosku - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma, które wpłynęło do Sądu w dniu 7 października 2015 roku, nadesłał wymagane oświadczenia dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz przedstawionych dodatkowych oświadczeń, wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Majątek rodziny stanowi jedynie dom o pow. 200 m2. Skarżąca z uwagi na stan zdrowia po wypadku komunikacyjnym pozostaje na utrzymaniu męża, który pobiera emeryturę w wysokości 1.314,92 zł, przy czym potrącenie komornicze obejmuje kwotę 25% tej emerytury. Jednocześnie małżonkowie nie posiadają rachunków i lokat bankowych. Ich miesięczne stałe wydatki zamykają się kwotą 630 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącej i niezbędnych wydatków, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.