I SA/Łd 1089/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędziowie Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.) Sędzia NSA Bogdan Lubiński Protokolant Izabela Ścieszko po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 21 maja 2009 r. przy udziale --- sprawy ze skargi M. Z. i M. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej łączne zobowiązania pieniężne na rok 2008. 1) oddala skargę; 2) przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. M. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych plus należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu. I SA/Łd 1089/08 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. T. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy T. M. z dnia [...] w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2008. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżona decyzja organu podatkowego I instancji została doręczona stronom w dniu 29 lutego 2008 r. Termin do skutecznego wniesienia odwołania upłynął więc w dniu 14 marca 2008 r. Natomiast odwołanie od tej decyzji, noszące datę 21 kwietnia 2008 r., wpłynęło do Urzędu Gminy w T. M. w tym samym dniu, a zatem już po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy stwierdził, że nastąpiło uchybienie terminu powodujące bezskuteczność odwołania. W takiej sytuacji przepis art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej nakazuje organowi odwoławczemu stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego i nie rozpatrywać odwołania. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w ustawowym terminie wnieśli podatnicy M. Z. oraz M. Z. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na decyzję Wójta Gminy w T. M. i uchylenie tej decyzji z dnia [...]. W uzasadnieniu skargi jej autorzy wskazali, że na terminach się nie znają. Decyzja Wójta Gminy wydana została bez wszczęcia postępowania czyniąc tym samym nieważność decyzji z mocy prawa. Nie dopuszczono ponadto dowodu z aktu własności. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Organ odwoławczy w sposób prawidłowy stwierdził, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu. Przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. t.j. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) – zwana dalej O.p., w sposób precyzyjny regulują tryb i termin wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 223 § 1 O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Natomiast art. 223 § 2 pkt 1 O.p. stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przedmiotowa decyzja dotyczy ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego. Stosownie do treści art. 6c ust. 2 ustawy 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. t.j. z 2006 r., Nr 136, poz. 969) łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (posiadaczy). Jeżeli gospodarstwo rolne prowadzi w całości jedna z tych osób, nakaz płatniczy wystawia się na tę osobę. Z kolei art. 92 § 1 O.p. stanowi, że jeżeli, zgodnie z ustawami podatkowymi, podatnicy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe, a zobowiązania te powstają w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2, odpowiedzialnymi solidarnie są podatnicy, którym doręczono decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego. Z tym, że art. 92 § 2 O.p. przewiduje, że przepisu § 1 nie stosuje się do zobowiązań podatkowych pobieranych w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. W tym przypadku zasady odpowiedzialności solidarnej stosuje się z chwilą doręczenia decyzji (nakazu płatniczego) osobie, na którą, zgodnie z odrębnymi przepisami, wystawia się decyzję (nakaz płatniczy). Stosownie do powyższych uregulowań decyzje z dnia [...] doręczono M. Z. w dniu 29 lutego 2008 r. Okoliczność ta jest potwierdzona własnoręcznym podpisem podatnika. Ponieważ organem podatkowym jest wójt, to zgodnie z art. 144 O.p. in fine decyzje mógł doręczyć sołtys za pokwitowaniem. Zatem prawidłowe doręczenie decyzji w dniu 29 lutego 2008 r. spowodowało rozpoczęcie biegu 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania. Termin ten bezskutecznie upłynął, jak trafnie przyjął Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w dniu 14 marca 2008 r. Stąd też wniesienie odwołania w dniu 21 kwietnia 2008 r. nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Z uwagi na powyższe ustalenia organ odwoławczy zobowiązany był na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdzić w formie postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Warto tu podkreślić, że skarżący nie kwestionują tego, że wnieśli odwołanie po terminie. Podnoszą jedynie, że nie znają się na terminach. Jednakże decyzja organu I instancji zawierała obszerne i precyzyjne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Wreszcie należy wskazać, że podnoszone w skardze zarzuty merytoryczne skierowane w stosunku do decyzji Wójta Gminy T. M. nie mogą być przedmiotem rozstrzygnięcia. Sąd administracyjny w niniejszej sprawie był jedynie zobowiązany zbadać legalność postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W swojej skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zawarli sformułowanie dotyczące przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzje Wójta Gminy w T. M. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze powinno rozważyć, czy pismo to nie powinno zostać potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę. J.Z.