I SA/Łd 1093/13

Dnia 11 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/ŁD 1093/13 UZASADNIENIE M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że ze względu na wysokość ustalonego zobowiązania wykonanie decyzji skutkować będzie powstaniem niebezpieczeństwa znacznej szkody. Spowoduje pozbawienie podatnika środków w kwocie określonej decyzją, a skarżący nie dysponuje obecnie taką kwotą. Co więcej nie posiada również majątku, którego spieniężenie umożliwiłoby zapłatę należności wskazanej decyzji. Tym samym, zdaniem autora wniosku, wykonanie decyzji rodziłoby konieczność wyprzedaży majątku podatnika, a ponadto konieczność uzyskania dodatkowych środków np. poprzez kredyty lub pożyczki. Wykonanie decyzji wpłynęłoby również na działalność podatnika w praktyce wstrzymując możliwość jej dalszego prowadzenia, a w konsekwencji konieczność jej zaprzestania, a wreszcie pozbawienie podatnika źródeł utrzymania. Ponadto wskazano, że skarżący cierpi na poważną chorobę kardiologiczną, pozostaje pod stałym nadzorem lekarza kardiologa i wymaga stałego, kosztownego leczenia. Wykonanie decyzji, w opinii wnioskodawcy, oznaczałoby pozbawienie skarżącego środków na to leczenie, a ponadto, ze względu na spowodowanie dodatkowego, poważnego stresu mogłoby mieć niekorzystny wpływ na jego stan zdrowia. Resumując wskazano, że w sprawie zachodzi stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki. Mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów prawa, w ocenie Sądu strona skarżąca, poza hasłowymi sformułowaniami wniosku nie wykazała okoliczności, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie. Jednocześnie należy podkreślić, że nie przedstawiono żadnych dowodów (dokumentów) mogących uprawdopodobnić podnoszone we wniosku okoliczności tj. konieczność wyprzedaży majątku czy wydatki związane z chorobą kardiologiczną. Sąd nie neguje faktu, że wynikająca z zaskarżonej decyzji kwota zobowiązania podatkowego jest obiektywnie znaczna i bez wątpienia konieczność spełnienia zobowiązania podatkowego może wywołać konsekwencje finansowe dla skarżącego, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może nastąpić w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi. Reasumując wskazać należy, iż wnioskodawca w żaden sposób nie konkretyzuje okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i nieuprawdopodabnia ich wystąpienia i tym samym wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AK.