I SA/Łd 1093/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr UNP: [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące od II do XII 2011r. oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku postanawia: odrzucić skargę. W dniu 3 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego) A. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. skargę na decyzję tego organu z [...] r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące od II do XII 2011r. oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku Wskazana decyzja organu II instancji została doręczona stronie w dniu 3 października 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. W treści rozstrzygnięcia zawarto pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest spóźniona i z tego powodu podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono stronie skarżącej w dniu 3 października 2016r. Jak wynika z akt niniejszej sprawy (k. 6 akt sądowych) przesyłka zawierająca skargę została nadana w dniu 3 listopada 2016r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał 2 listopada 2016 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została złożona z jednodniowym uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Uchybienie to skutkuje zaś odrzuceniem skargi i wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania. Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. zobowiązany był orzec o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. AKE.