I SA/Łd 1100/14

Dnia 8 stycznia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2010 roku oraz za kwiecień, maj i czerwiec 2010 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej - A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. E.B. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2010 roku oraz za kwiecień, maj i czerwiec 2010 roku. W związku z powyższą skargą pismem z dnia 31 października 2014 roku skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. W zawartym na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach skarżąca wskazała, że przedmiotem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest działalność usługowo-handlowa. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 182.000 zł, a wartość środków trwałych - "0" zł. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że w ostatnim roku obrotowym według bilansu uzyskała zysk w kwocie 162.676 zł. Stan posiadanego przez nią rachunku bankowego w Banku A na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 463,37 zł. W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że nie posiada możliwości finansowych pozwalających na dokonanie wpisu. Wyjaśniła przy tym, że znajdowała się w trakcie realizacji postępowania układowego, lecz procesem tym zachwiały decyzje organu podatkowego wstrzymujące w 2010 roku zwroty znacznych kwot podatku VAT, na łączną kwotę ponad 600.000 zł. Od tego czasu Spółka ma sparaliżowaną działalność gospodarczą i możliwości generowania przychodu. Stan ten powoduje brak środków finansowych, zajęcie rachunku bankowego oraz wiąże się z postępowaniem egzekucyjnym ze strony banku. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 6 listopada 2014 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, wskazanie źródła i kwoty środków przeznaczanych na finansowanie bieżącej działalności Spółki, złożenie odpisu aktualnego (wskazanego we wniosku) bilansu oraz rachunku zysków i strat, nadesłanie deklaracji podatkowych (VAT-7) z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienie dokumentów dotyczących wskazanego we wniosku postępowania egzekucyjnego "ze strony banku" oraz nadesłanie odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego Spółki za 2013 rok - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 1 grudnia 2014 roku nadesłała dodatkowe dokumenty dotyczące jej sytuacji majątkowej. Wyjaśniła także, iż obecnie praktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej, głównie z uwagi na brak środków finansowych, zablokowane konto bankowe i postępowanie egzekucyjne. Tym samym nie posiada możliwości wskazania środków wydatkowanych na bieżącą działalność. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek skarżącej jest zasadny. Na wstępie wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od oceny Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenie prawa pomocy. Należy przy tym podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że przedmiot działalności skarżącej stanowi działalność usługowo-handlową. Aktualnie z uwagi na brak środków finansowych, zablokowane konto bankowe i postępowanie egzekucyjne skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w nadesłanych dokumentach źródłowych (deklaracjach VAT-7, zawiadomieniu o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat). Wysokość kapitału zakładowego skarżącej wynosi 182.000 zł, a wartość środków trwałych - "0" zł. W 2013 roku obrotowym skarżąca uzyskała zysk w kwocie 162.676,86 zł. Natomiast za okres od dnia 1 stycznia do 30 września 2014 roku skarżąca poniosła stratę netto w kwocie -1.573.729,79 zł. Z kolei stan posiadanego przez nią rachunku bankowego w Banku A na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił zaledwie 463,37 zł. Uwagę zwraca przy tym okoliczność, iż skarżąca, jak podaje, znajdowała się w trakcie realizacji postępowania układowego, lecz procesem tym zachwiały decyzje organu podatkowego wstrzymujące w 2010 roku zwroty znacznych kwot podatku VAT, na łączną kwotę ponad 600.000 zł. Od tego czasu Spółka ma sparaliżowaną działalność gospodarczą i możliwości generowania przychodu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Starszy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie i dlatego w celu zachowania prawa strony do rozpatrzenia jej sprawy przez sąd zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. DB