I SA/Łd 1100/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za pierwszy kwartał oraz kwiecień, maj i czerwiec 2010 r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. Spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie określenia nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnych okresach rozliczeniowych za I i II kwartał 2010 r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za maj 2010 r. w wysokości 21.804 zł oraz zobowiązania podatkowego za czerwiec 2010 r. w wysokości 39.409 zł. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Uzasadniając ów wniosek spółka podniosła, że postępowanie podatkowe toczyło się ponad 4 lata, od maja 2010 r. Powyższa zwłoka spowodowała, że Spółka złożyła wnioski o częściowe przerachowanie podatków dochodowych i podatku od towarów i usług przypadających do zapłaty w tym okresie. Podjęcie jakichkolwiek działań egzekucyjnych przez organ podatkowy w stosunku do podatków podlegających przerachowaniu z nadpłaty VAT, a wynikających z zaskarżonej decyzji, doprowadziłoby do upadku Spółki. Tym bardziej, że organ podatkowy stoi na stanowisku, zgodnie z którym wydanie decyzji wyeliminowało z obrotu prawnego deklarację za maj 2010 r. i domaga się zapłaty podatków objętych wnioskiem o przerachowanie. Spółka poniosła również że skoro pomimo wielu ponagleń i zażaleń na przewlekłość postępowania organu podatkowe prowadziły postępowanie "niespiesznie", to racjonalnym wydaje się wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przywołanych przepisów wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt II FZ 1419/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie sądu, wprawdzie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie zawiera informacji wskazujących wprost, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych odwrócenia skutków, jednak sąd postanowił uwzględnić wniosek mając na uwadze dane zawarte we wniosku Spółki o przyznanie prawa pomocy i dokumentach złożonych w związku z tym wnioskiem. Z przedmiotowych dokumentów wynika, że Spółka nie prowadzi aktualnie działalności gospodarczej. Z rachunku zysków i strat wynika, że w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 30 września 2014 r. Spółka poniosła stratę w wysokości -1.573.729,79 zł. Z deklaracji VAT-7K za III kwartał 2014 r. wynika, że Spółka nie wykonywała w tym okresie żadnych czynności opodatkowanych, a tym samym faktycznie nie prowadziła działalności gospodarczej. Z załączonego zawiadomienia o zajęcia rachunku bankowego i zakazie wypłat, wynika, że wobec Spółki toczy się postępowanie egzekucyjne o zapłatę należności bankowych, wynoszących 1.028.100,82 zł. W tej sytuacji twierdzenie Spółki, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować upadłość Spółki, jest uzasadnione. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. AKE.