I SA/Łd 1101/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. O. – M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a: 1.umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2.zwrócić U. O. – M. kwotę 200 (dwieście) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowanego w dniu [...] pod pozycją [...] oraz w [ ...]. pod pozycją [...]. U. O. – M. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby w Ł. z dnia [...]r. nr [...] odmawiającą zmiany postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł – B. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego. W dniu 9 sierpnia 2007r. uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł, w dniu 21 września 2007r. zaś na wezwanie Sądu uzupełniła ten wpis o kwotę 100zł. Pismem z dnia 7 stycznia 2008r. skarżąca cofnęła skargę, podnosząc, iż zleceniodawca uwzględnił jej roszczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję cofnięcia skargi reguluje przepis art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wedle tego przepisu, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do powołanego przepisu czynność procesowa cofnięcia skargi oparta jest na zasadzie rozporządzalności, zaś sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony może mieć miejsce dopiero w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 powołanej ustawy. Cofnięcie skargi na decyzję Dyrektora Izby w Ł. z dnia [...]r. nr [...] odmawiającą zmiany postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł – B. z dnia [...] r. nr [...]w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W tym stanie sprawy cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego orzeczono na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Stosownie do treści tegoż przepisu sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeśli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono. Ponieważ skarżąca cofnęła skargę przed rozprawą należy wypłacić uiszczony wpis sądowy w całości. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a tej ustawy zaś orzekł jak w pkt 2 postanowienia. M.Ko.