I SA/Łd 1101/13

PostanowienieWSA w Łodzi2013-09-10

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Świderska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty na twierdzeniu o grożącej niepowetowanej szkodzie, może zostać uwzględniony bez uprawdopodobnienia tej szkody konkretnymi okolicznościami faktycznymi?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej nie może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił groźby znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wskazując konkretne okoliczności faktyczne. Samo stwierdzenie o niepowetowanej szkodzie, bez uzasadnienia, jest gołosłowne i nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. określającą zobowiązanie podatkowe w VAT. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że grozi jej niepowetowana szkoda. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA : Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2010 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 31 lipca 2013 r. J. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. określającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2010 roku. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że jej wykonanie grozi skarżącej niepowetowaną szkodą. Jako jego podstawa wskazany został art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); zwanej dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Na wstępie wskazać należy, że skarżąca błędnie określiła postawę swojego żądania wskazując na art. 284 p.p.s.a. Powyższy przepis normuje przypadek kiedy to sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia w razie wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Dotyczy on więc sytuacji wytrzymania wykonania orzeczenia sądu. Tymczasem możliwość wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, w celu zapewnienie skarżącej ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowego przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, jest celem instytucji prawnej uregulowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Strona reprezentowana w niniejszym postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika powinna mieć świadomość, że ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca w ogóle nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło jej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiła żadnych okoliczności faktycznych wskazujących na zaistnienie w jej sytuacji przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. W ocenie sądu za uwzględnieniem wniosku nie może przemawiać jedynie zawarte w nim zdawkowe stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi skarżącej niepowetowaną szkodą bowiem powyższa teza z uwagi na brak uzasadnienia rozpatrywanego wniosku jest zupełnie gołosłowna i pozbawiona argumentacji. Ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. mk

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło