I SA/Łd 1104/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, za rok 2007 p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 15 lipca 2011 r. K. A. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. określającej wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, za rok 2007, w wysokości 159.139 zł. Wymieniona decyzja została zaskarżona do tutejszego Sądu. Pełnomocnik skarżącego wskazał w uzasadnieniu wniosku, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 208 Ordynacji podatkowej, polegającym na zaniechaniu umorzenia postępowania z powodu przedawnienia zobowiązania, a nadto z powodu obrazy art. 23, art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187, art. 191 Ordynacji podatkowej. Ponadto autor wniosku podniósł, że skarżący ma na utrzymaniu żonę i dwoje małoletnich dzieci. Jego jednym źródłem dochodów jest działalność gospodarcza, polegająca na sprzedaży towarów na targowisku, której wkrótce nie będzie mógł prowadzić z przyczyn zdrowotnych. Pełnomocnik wyjaśnił, że skarżący cierpi na zwyrodnienie barwnikowe siatkówek na tle genetycznym, na które leczy się od najmłodszych lat. Choroba ta prowadzi do trwałej utraty wzroku. Problemy zdrowotne uniemożliwiają skarżącemu osiąganie odpowiednich dochodów zapewniających utrzymanie rodzinie na przyszłość, zaś wszelkie oszczędności zostały zainwestowane w budowę domu. Równocześnie stan zdrowia zmusza stronę do ponoszenia większych wydatków. Skarżący nie jest w stanie prowadzić pojazdów, ponosi w związku z tym koszty za transport. Traci również trwale i zupełnie zdolność czytania, a związku z tym nie zajmuje się "dokumentacją firmy". W ocenie strony skarżącej egzekucja orzeczonego w decyzji zobowiązania, która polegałaby na zajęciu domu rodzinie skarżącego, prowadziłaby do trudnych do odwrócenia skutków lub wręcz do skutków nieodwracalnych. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Z kolei stosownie do § 3 zd. 1 in principio wskazanego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Użyte w przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Katalog tych przesłanek jest zamknięty. Sąd ma możliwość wydania pozytywnego rozstrzygnięcia jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Pod pojęciem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rozumie się taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może, na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie decyzji, wydając w tym przedmiocie postanowienie, jeśli wystąpi co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku strony zależy od oceny sądu, czy zaistniały przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie, ta zaś ocena uwarunkowana jest przede wszystkim treścią wniosku. W ocenie Sądu przedstawione we wniosku okoliczności nie uzasadniają przyznania skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący nie wykazał bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do okoliczności mających świadczyć o istnieniu takiego niebezpieczeństwa, nie można bowiem zaliczyć subiektywnej oceny strony skarżącej, iż organy podatkowe wydając swoje rozstrzygnięcia, dopuściły się naruszenia prawa, nawet wówczas gdyby prawo to naruszyły rażąco. Podobnie należy ocenić argumenty odnoszące się do stanu zdrowia skarżącego. Autor wniosku zdaje się nie dostrzegać, że zarówno wykonanie decyzji jak i wstrzymanie jej wykonania nie wpływa stan zdrowia skarżącego. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego nie przedstawił argumentów, które łączyłyby chorobę skarżącego z przesłankami wstrzymania wykonania decyzji z art. 61 § 3 P.p.s.a. Jeśli przyjąć, że intencją strony skarżącej było wykazanie, że postępująca choroba skarżącego spowoduje, że strona będzie zmuszona zaniechać prowadzenia działalności gospodarczej, a związku z tym nie będzie osiągać dochodów pozwalających uiścić zaległości podatkowej, to tego rodzaju argumentacja nie wskazuje na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Może natomiast zostać wykorzystana jako uzasadnienie wniosku o przyznanie ulgi w spłacie należności podatkowych. Egzekucja z nieruchomości, na którą wskazał autor wniosku, może stanowić podstawę dla wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skutków sprzedaży nieruchomości postępowaniu egzekucyjnym, przed zakończeniem postępowania sądowego, nie można "cofnąć". Zatem w przypadku uwzględnienia skargi, nieruchomość nie zostałaby skarżącemu zwrócona. Powyższa okoliczność uzasadniałby zatem uwzględnienie wniosku, jednak autor wniosku jedynie przypuszcza, że wobec olbrzymiej kwoty zobowiązania podatkowego, egzekucja będzie prowadzona z nieruchomości. Z uzasadnienia wniosku nie wynika natomiast, czy w ogóle organ podatkowy wszczął wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne. W tym stanie sprawy Sąd, uznając wniosek strony skarżącej za niewystarczająco uzasadniony, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. t.n.