I SA/Łd 1105/11

I SA/Łd 1105/11 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 kwietnia 2012 roku wniosku radcy prawnego W.R. – P. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku oraz styczeń 2006 roku postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. I SA/Łd 1105/11 UZASADNIENIE W dniu [...] roku J. J. wniósł skargę decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku oraz styczeń 2006 roku. Wnioskiem z 7 września 2011 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W motywach wniosku o przywrócenie terminu strona wskazała, że przyczyną uchybienia terminu była choroba. Do wniosku dołączone zwolnienia lekarskie za okres od 7 lipca 2011 r. do 30 sierpnia 2011 r. Postanowieniem z 15 marca 2012 r. Sąd odrzucił powyższy wniosek ponieważ został on złożony z uchybieniem stosownego terminu do jego złożenia. W dniu 3 kwietnia 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W obszernym uzasadnieniu powyższego wniosku w pierwszej kolejności wskazano, iż faktycznym autorem odrzuconego wniosku o przywrócenie terminu był radca prawny będący pełnomocnikiem skarżącego. Wskazano dalej, że powodem uchybienia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi było nieuczciwe działania pracownicy kancelarii. Do wniosku załączono wydruki korespondencji (w tym elektronicznej) między pełnomocnikiem, a pracownikiem kancelarii, pisemną odpowiedź pracownika, protokół z rozprawy przed Sądem Okręgowym w Ł. z [...] r., świadectwo pracy wystawione dla P. Z., odpis wniosku o przywrócenie terminu do złożenie wniosku o przywrócenia terminu, odpis wniosku o przywróceni terminu do złożenia skargi i odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). Na gruncie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje się, że zgodnie z art. 95 § 2 k.c. wszelkie czynności prawne dokonywane przez pełnomocnika strony w granicach udzielonego mu umocowania pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, a tym samym działania te należy traktować tak, jakby były podejmowane przez samego mocodawcę. Wobec czego zaniedbania osób (pełnomocników), którymi posłużyła się strona, w pełni ją obciążają, a to z kolei oznacza, że niezachowanie terminu przez jej pełnomocnika równoznaczne jest z zaniechaniem samej strony. W ocenie Sądu, pełnomocnik strony skarżącej, wbrew treści art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić w przypadku, gdy strona w sposób przekonywujący wskazaną we wniosku argumentacją wskaże brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że pracownik kancelarii odpowiedzialny za wysłanie korespondencji, pomimo stosownych pouczeń ze strony pracodawcy o konieczności wysłania korespondencji w nieprzekraczalnym terminie, terminy tego nie dochował. Pełnomocnik podniósł, również, iż gdyby wiedział o zaniechaniu pracownika, sam wysłałby korespondencje pomimo, iż w dniu 6 września 2011 r. uczestniczył w całodniowej rozprawie przed Sądem Okręgowym w Ł.. W ocenie Sądu okoliczność wskazana we wniosku przez pełnomocnika skarżącego nie stanowi przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyraźnie podkreśla się, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r. I SA/Gd 1676/99, POP 2002, nr 12, poz. 148 ). Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela pogląd wyrażony również w postanowieniu z [...]([...]) zgodnie z którym w sytuacji, kiedy w imieniu strony działa profesjonalny pełnomocnik dokonanie bądź zaniechanie przez pełnomocnika czynności procesowych obciąża stronę. Występujący zatem w imieniu skarżącej radca prawny obowiązany był do dołożenia należytej staranności w wywiązaniu się z obowiązku terminowego dokonania czynności procesowych. Wyręczanie się zaś przez pełnomocnika osobą trzecią (pracownikiem kancelarii), nie zwalnia go z odpowiedzialności za niedochowanie terminu. Przytoczona we wniosku o przywrócenie terminu argumentacja związana z zaniechaniem pracownika kancelarii nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu bowiem na radcy prawnym ciąży obowiązek takiego zorganizowania swojej kancelarii i pracy zatrudnionych w niej osób, aby w sposób właściwy dbano o interesy strony (mocodawcy). Należy mieć również na uwadze, że skargę i wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wniósł sam skarżący, a pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego zostało ustanowione dopiero w dniu 29 marca 2012. Z uwagi na powyższe cała argumentacja przedmiotowego wniosku oparta na niedopełnieniu obowiązków pracownika kancelarii i tak nie może uzasadniać okoliczności barku winy stron w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Skoro zatem wnioskodawczyni nie wykazała okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić braku winy w uchybieniu terminu Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia P.Z-C.