I SA/Łd 1109/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w sprawie ustalenia zobowiązania z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, za rok 2002, w wysokości 25.697 zł. Strona skarżąca prócz żądania uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenia kosztów sądowych, wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ów wniosek strona skarżąca podniosła, że za uwzględnieniem wniosku przemawia zarówno ważny interes podatnika jak i interes publiczny. Jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest działalność gospodarcza. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jednorazowe uregulowanie zobowiązania mogłoby doprowadzić do utraty płynności finansowej przez przedsiębiorstwo, co doprowadziłoby do ograniczenia wykonywanej działalności oraz obniżenia wiarygodności wobec kontrahentów, zagroziło egzystencji podatnika oraz spowodowało zmniejszenie zatrudnienia i wzrost bezrobocia na lokalnym rynku. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu organ podatkowy podał, że w dniu 25 marca 2009 r. małżonkowie A. i K. K. uiścili dobrowolnie zaległości podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem podatnik uiścił dobrowolnie zobowiązanie podatkowe ustalone decyzją organu podatkowego pierwszej instancji. Biorąc pod uwagę, iż Dyrektor Izby Skarbowej nie ustalił wyższego zobowiązania podatkowego, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. t.n.