I SA/Łd 1109/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w ryczałcie od przychodów niezaewidencjonowanych za 2011 rok p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 4 września 2014 r. G. K. złożyła w Urzędzie Skarbowym w P. pismo skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., w którym zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. aby wyjaśnił Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł., że podatniczka w latach 2008 - 2012 nie dawała nikomu kosmetyków jako prezentów. Podała, że w pięciu decyzjach Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. o wskazanych numerach (w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]r. określających podatniczce wartość niezaewidencjonowanego przychodu za lata 2008 – 2012) na stronie pierwszej uzasadnienia jest zdanie: "Kosmetyki firmy A były tylko darowane, jako prezenty". G. K. zażądała by zdanie to zostało wykreślone. Wyjaśniła, że obdarowywała kosmetykami rodzinę w latach 2002-2007. Decyzje dotyczące lat 2008 – 2012 nie powinny zawierać takiego zapisu, ponieważ stwierdzenie to nie zostało poparte dowodami, a mimo to skutkuje powstaniem obowiązku ewidencjonowania, który na stronie nie ciążył. Strona wniosła o wyjaśnienie tej oczywistej pomyłki i uchylenie wynikających z niej decyzji, w tym także decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. określających podatniczce wartość niezaewidencjonowanego przychodu za lata 2008 – 2012. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. przekazał pismo Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł., który ocenił, że pismo to jest skargą na decyzje wydane w dniu [...] r. w trybie stwierdzenia nieważności. W konsekwencji organ podatkowy drugiej instancji sporządził odpowiedź na skargę z wnioskiem o jej oddalenie i wraz z aktami sprawy przekazał do tutejszego sądu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 października 2014 r. G. K. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W odpowiedzi strona wniosła w dniu 15 października 2014 r. pismo oznaczone jako zażalenie, zaskarżając zarządzenie zobowiązujące do uiszczenia wpisu od skargi i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wyjaśniła, że nie wnosiła żadnej skargi do sądu i nie będzie jej składała. Pismo strony to wniosek o sprostowanie i wyjaśnienie omyłki dokonanej przez osobę, która sporządziła uzasadnienie decyzji. G. K. wniosła o zwrot pisma do Izby Skarbowej w Ł. Nadto zażądała by nie traktować tego zwrotu jako cofnięcia skargi, gdyż nie wnosiła żadnej skargi. Oświadczyła, że nie chce by sąd zajmował się jej sprawą. Zażądała by Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. ustalił urzędnika winnego pomyłki. Ponadto strona stwierdziła, że w jej ocenie sąd nie powinien przyjmować jej pisma "...gdyż nie zawiera ono mojej woli skarżenia tych spraw, a jedynie wolę skargi osobowej co nie podlega kompetencji WSA." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie sąd postanowił o umorzeniu postępowania, gdyż z zażalenia na zarządzenie w sprawie wpisu sądowego wynika wyraźnie, że zamiarem G. K. nie było zaskarżenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ponadto strona wyjaśniła, że jej pismo z dnia 4 września 2014 r. to wniosek o sprostowanie i wyjaśnienie omyłki w uzasadnieniu decyzji i zażądała by pismo zostało zwrócone Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia i żądania strony sąd doszedł do przekonania, że postępowanie sądowe jest bezprzedmiotowe. Z art. 3 § 2 P.p.s.a. wynika, że postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się zawsze na skutek wniesienia skargi na akty i czynności wymienione w przywołanym przepisie. Sąd administracyjny nie kontroluje działalności administracji publicznej z urzędu. Z art. 60 P.p.s.a. oraz cytowanego powyżej art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wynika, że strona ma prawo cofnąć skargę. Złożenie przez stronę oświadczenia o cofnięciu skargi jest co do zasady wiążące dla sądu i skutkuje umorzeniem postępowania sądowego. Z powyższych unormowań wynika, że postępowanie przed sądem administracyjnym nie może być wszczęte, a toczące się postępowanie, nie może być kontynuowane wbrew woli strony. Skoro zatem skarżąca oświadczyła, że jej pismo z 4 września 2014 r. nie jest skargą i nie zamierzała wnosić skargi, to należy przyjąć, że postępowanie sądowe nie może być kontynuowane i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ak