I SA/Łd 1110/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym kwestii sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w treści postanowienia z 24 października 2014 r. o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w ryczałcie od przychodów niezaewidencjonowanych za 2012 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia z 24 października 2014 r. o umorzeniu postępowania sądowego, przez wpisanie w miejsce błędnie podanego numeru zaskarżonej decyzji – [...] właściwego numeru – [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 24 października 2014 r. umorzył postępowanie toczące się ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, oznaczonej numerem [...], ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w ryczałcie od przychodów niezaewidencjonowanych za 2012 r. W treści komparycji tego postanowienia sąd podał, że przedmiotem skargi jest decyzja oznaczona numerem [...], wskazując jednocześnie wyżej wspomniany jej przedmiot. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten, z mocy art. 166 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio do postanowień, w tym postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego. W niniejszej sprawie nie ulega żadnej wątpliwości, że skarga dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. oznaczonej numerem [...] ustalającej podatniczce wysokość zobowiązania podatkowego w ryczałcie od przychodów niezaewidencjonowanych za 2012 r. Fakt ten wynika wprost z treści zawartej w aktach administracyjnych zaskarżonej decyzji. Błędne oznaczenie numeru zaskarżonej decyzji stanowiło zatem oczywistą omyłkę sądu, która powinna być sprostowana. W tym stanie sprawy sąd w oparciu o art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. DB