I SA/Łd 112/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2010 r. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego, zaksięgowaną w dniu 18 grudnia 2014 roku, pod pozycją [...]. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 123 § 1, art. 138 § 1 pkt 1, art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), w związku z art. 84c ust. 16 oraz art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. z dnia [...] r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2010 r. w stosunku do A. P.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła A. P., zarzucając kwestionowanemu postanowieniu naruszenie art. 83 ust. 1pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez jego błędną wykładnię. Mając na uwadze powyższe wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej, jaklo p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane wskutek postępowania zainicjowanego wniesieniem przez skarżącą zażalenia w trybie art. 84c ust. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2014 r., w sprawie o sygn. akt II GPS 3/13 (ONSAiWSA 2014/4/55, OSP 2014/7-8/69, Lex nr 1408525), na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wprawdzie uchwała ta dotyczy rozstrzygnięcia określonego jako odmowa rozpatrzenia sprzeciwu, ale pojęcie to należy rozumieć szerzej, bowiem dotyczy wszelkich rozstrzygnięć wydawanych w postępowaniu kontrolnym, odnoszących się do sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 ustawy. Takie rozumienie uchwały wynika z oparcia jej na stwierdzeniu, że postępowanie o którym mowa w art. 84c tej ustawy nie jest postępowaniem administracyjnym ponieważ rozdział 5 tej ustawy, zatytułowany "Kontrola działalności gospodarczej" wyznacza przedmiot, który nie odpowiada przedmiotowi postępowania administracyjnego. Postępowanie organu właściwego do sprawowania kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1-4 k.p.a. Przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w rozdziale 5 regulują bowiem zorganizowany ciąg działań, które podejmują organy kontroli, których przedmiotem jest wyłącznie ocena prawidłowości działalności gospodarczej, nie zaś załatwianie sprawy wymienionej w art. 1 pkt 1-4 k.p.a. Zatem przedmiotowa sprawa nie może być objęta skargą do sądu administracyjnego bowiem zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego. W tym miejscu należy nadto wskazać, że ogólna moc wiążąca uchwały NSA powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis (por. A. Skoczylas, "Działalność uchwałodawcza Naczelnego Sądu Administracyjnego", Warszawa 2004, s. 221 i n.). Mając zatem na uwadze, że skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. AKE.